Η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση, που, από τα μέσα του 2008, έχει αρχίσει και πλήττει την εγχώρια βιομηχανία εντεινόμενη, έχει δημιουργήσει, σε μεγάλο αριθμό μεταποιητικών μονάδων οικονομικά και παραγωγικά αδιέξοδα. Από όλες τις μετρήσεις συγκυρίας, αλλά και από τα οικονομικά στοιχεία των ισολογισμών του, ο βαθύτερα πληττόμενος κλάδος είναι αυτός των κεφαλαιουχικών αγαθών, τα προϊόντα του οποίου απευθύνονται στις κατασκευές, στα τεχνικά έργα και στην κατοικία, τομείς οι οποίοι έχουν κυριολεκτικά καθηλωθεί. Η πιστωτική ασφυξία, η χαμηλή ρευστότητα, η κατάργηση της πίστωσης στις εισαγόμενες πρώτες ύλες και η αύξηση του όγκου των ακάλυπτων επιταγών έχουν δημιουργήσει αδιέξοδα, που δύσκολα πλέον αντιμετωπίζονται.
Η ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ, είναι μία από τις επιχειρήσεις του κλάδου, που αν και βρίσκεται στο «μάτι του κυκλώνα» της κρίσης, και παρά την δραστική μείωση των εργασιών της και την αντίστοιχη αύξηση των ζημιών της, θέλησε να συνεχίσει να διατηρεί το προσωπικό της αμείωτο, αναζητώντας συναινετικές λύσεις μεταξύ των εργαζομένων των παραγωγικών της μονάδων, με βασική επιδίωξη την διατήρηση των θέσεων εργασίας τους.
Το υψηλό αίσθημα ευθύνης και η αλληλεγγύη των εργαζομένων και των εκπροσώπων τους στα εργοστάσια του Βόλου, οδήγησαν στην συμφωνία διατήρησης όλων των θέσεων εργασίας έναντι της μείωσης του χρόνου απασχόλησης με ανάλογη μεταχείριση των αμοιβών. Με την συμφωνία αυτή, αν και δεν επιλύεται το μείζον πρόβλημα, που είναι η έλλειψη παραγγελιών, δίνεται παράταση στην λειτουργία των μονάδων και στην απασχόληση των εργαζομένων της εταιρίας.
Οι εργαζόμενοι των εργοστασίων της εταιρίας στην Αττική δεν προχώρησαν σε ανάλογη συμφωνία, προτίμησαν την απεργία διαρκείας, που είναι νόμιμο δικαίωμά τους, αλλά και τον αποκλεισμό των εργαζομένων στα εργοστάσια του Βόλου, που είναι πράξη παράνομη. Το δικαίωμα στην απεργία είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο, όπως συνταγματικά κατοχυρωμένο είναι και το δικαίωμα στην εργασία. Όταν μάλιστα η απόφαση για εργασία είναι καθολική από τους ίδιους εργαζόμενους της επιχείρησης, η απαγόρευσή της από άσχετα με τον χώρο άτομα αποτελεί καιροσκοπική, παράνομη και ανεύθυνη πράξη.
Προφανώς, όλοι γνωρίζουν την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει σήμερα οι επιχειρήσεις του κλάδου και βεβαίως αντιλαμβάνονται τα αποτελέσματα που επιφέρουν παρόμοιες ενέργειες. Και τα ερωτήματα είναι αμείλικτα:
Ο κόσμος της εργασίας είναι προετοιμασμένος να δεχτεί το κλείσιμο μιάς ακόμη μεγάλης μονάδας, θυσία στο βωμό του καιροσκοπισμού;
Η οργανωμένη τοπική κοινωνία θα συνεχίσει αμέτοχη να παρατηρεί την κατάσταση αυτή, που οδηγεί σε απώλεια θέσεων εργασίας και εισοδημάτων;
Οι πολιτικοί φορείς –όσοι τουλάχιστον αντιλαμβάνονται ότι η κρίση είναι υπαίτια της σημερινής κατάστασης- είναι διατεθειμένοι να πάρουν θέση στο δράμα που εκτυλίσσεται;
Η Δικαιοσύνη και η Τάξη είναι αποφασισμένες να προστατέψουν τα δικαιώματα όσων έχουν αποφασίσει να εργαστούν; |
