Andronianoi On Line

Οι Άγιοι Σέργιος και Βάκχος (Εορτή Σέργιος)

Υπηρετούσαν στις στρατιωτικές τάξεις του αυτοκράτορα Μαξιμιανού. Τους διέκρινε μεγάλη ανδρεία στα πεδία των μαχών, αλλά και σωφροσύνη στην καθημερινή τους ζωή. Γι' αυτό και ο αυτοκράτορας τους απένειμε τα αξιώματα του πριμικηρίου και του σεκουνδουκηρίου, αντίστοιχα, όταν όμως έμαθε ότι οι δύο επίλεκτοι στρατιώτες του ήταν χριστιανοί, δεν ήθελε με κανένα τρόπο να το πιστέψει. Για να πεισθεί λοιπόν χειροπιαστά, οργάνωσε τελετές με θυσίες σε ειδωλολατρικό ναό και κάλεσε να παραστούν σ' αυτές οι Σέργιος και Βάκχος. Οι δύο χριστιανοί στρατιώτες αρνήθηκαν και ομολόγησαν το Χριστό με θαρραλέο φρόνημα. Εξοργισμένος τότε ο αυτοκράτορας, διέταξε και τους αφαίρεσαν τα διάσημα των αξιωμάτων τους. Έπειτα, αφού τους ενέπαιξαν και τους διαπόμπευσαν με διάφορους τρόπους, τους έστειλαν σε ένα σκληρό δούκα της Ανατολής, τον Αντίοχο. Αυτός με πρωτοφανή ωμότητα μαστίγωσε μέχρι θανάτου το Βάκχο. Στο δε Σέργιο, επειδή κάποτε τον είχε ευεργετήσει , πρότεινε, αφού αρνηθεί το Χριστό, να του χαρίσει τη ζωή. Η γενναία απάντηση του Σεργίου ήταν τα λόγια του Απ. Παύλου «Εμοί το ζην Χριστός και το αποθανείν κέρδος». Σε μένα, είπε ο Σέργιος, ζωή είναι ο Χριστός. Αλλά και το να πεθάνω είναι κέρδος, διότι έτσι θα ενωθώ πλήρως με το Χριστό. Τότε, ο Αντίοχος αμέσως έδωσε διαταγή και τον αποκεφάλισαν.

Απολυτίκιο. Ήχος α’. Του λίθου σφραγισθέντος.
Τριάδος της Αγίας οπλίται τροπαιούχοι, η λαμπρά δυάς των Μαρτύρων, ωράθητε εν άθλοις, Σέργιος ο θείος αριστεύς, και Βάκχος ο γενναίος αθλητής, δια τούτο δοξασθέντες περιφανώς, προΐστασθε των βοώντων Δόξα τω ενισχύσαντι υμάς, δόξα τω στεφανώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δι' υμών, πάσιν ιάματα.

Κοντάκιον. Ήχος β’. Τα άνω ζητών.

Τον νουν προς εχθρούς ανδρείως παρατάξαντες, την πάσαν αυτώv απάτην κατελύσατε, και την νίκην άνωθεv, ειληφότες Μάρτυρες πανεύφημοι, ομοφρόνως εκράζετε. Καλόν και τερπνόν το συνείναι Χριστώ.

Οι Άγιοι Ιουλιανός ο πρεσβύτερος και Καισάριος ο διάκονος

Οι Άγιοι Ιουλιανός ο πρεσβύτερος και Καισάριος ο διάκονος Έζησαν στα χρόνια του Καίσαρα Κλαυδίου του Β' γύρω στο 270 μ.χ. Ο Καισάριος καταγόταν από την Ταρακήνη, όπου και κήρυττε το Ευαγγέλιο του Χριστού ως διάκονος. Τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν στον Καισάριο, ο οποίος προσπάθησε να τον δελεάσει για να απαρνηθεί την πίστη του και να ασπαστεί τα είδωλα. Νομίζοντας ότι τον είχε πείσει να ασπαστεί τα είδωλα τον οδήγησε στον βωμό και του ζήτησε να προσευχηθεί. Ο Καισάριος γονατίζοντας απεύθυνε θερμότατη δέηση προς τον Ιησού Χριστό, ευθύς μετά το χέρι του Κυρίου ανέτρεψε τον βωμό με αποτέλεσμα να σπάσουν τα είδωλα. Ο Λεόντιος ο υπατικός πού βρισκόταν μπροστά στη θεία αυτή παρέμβαση πίστεψε εις τον Ιησού Χριστό. Πλησίασε τον ιερέα Ιουλιανό και του ζήτησε να του δώσει το θείο βάπτισμα. Ο Ιουλιανός ήταν άνδρας πιστός, σεβαστός και φωτισμένος κήρυκας της ευαγγελικής αλήθειας. Ο άρχοντας Λοξώριος διέταξε να βάλουν τον Καισάριο και τον Ιουλιανό Σε σάκους και να τους πετάξουν στη θάλασσα, σαν τιμωρία της πίστεώς τους. Ο Ιουλιανός λίγο πριν το τέλος τους προφήτεψε στον Λοξώριο ότι μετά από δύο ημέρες δεν θα μπορεί να περπατήσει στην παραλία εκείνη στην οποία βρισκόντουσαν. Οι Άγιοι μαρτύρησαν με πνιγμό. Ύστερα από δύο ημέρες ο Λοξώριος δαγκώθηκε από δηλητηριώδη φίδι καθώς περπάταγε στην παραλία, στην οποία θανατώθηκαν οι Άγιοι.

Οι Άγιοι Λεόντιος ο Υπατικός Ευσέβιος ο Πρεσβύτερος και Φήλιξ

Ο Άγιος Λεόντιος αναφέρεται στον Βίο των Αγίων Ιουλιανού και Καισαρίου που τιμούνται την ίδια ημέρα. Είναι ο άνθρωπος που πίστεψε, βλέποντας το θαύμα του Ιησού Χριστού, που συνέτριψε τα είδωλα μετά από προσευχή του Καισάριου. Οι, δε, Ευσέβιος και Φήλιξ, ήταν αυτοί που βρήκαν τα σώματα των Αγίων αυτών και τα έθαψαν με την αρμόζουσα τιμή. Όταν το έμαθε αυτό ο τύραννος, εξοργισμένος τους αποκεφάλισε.

Οι Άγιοι Μάρτυρες Φήλιξ ο εκ Σωλιέν Γαλλίας, Ανδέχιος και Θύρσος (+ 2ος αι.)

Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον Βίο των Αγίων.

Ο Άγιος Πολυχρόνιος ο Ιερομάρτυρας

Δυναμικός κληρικός του 4ου μ.Χ. αιώνα (εκ της επαρχίας Γαμφανήτιδος), που θυσιάστηκε για τα ορθόδοξα δόγματα της Εκκλησίας μας. Ο πατέρας του Βαρδάνιος ήταν γεωργός στο επάγγελμα, και φρόντισε ο γιος του να ανατραφεί όχι μόνο με τα διδάγματα της πίστης, αλλά του παρείχε αρκετή και από την άλλη μόρφωση. Έτσι ενώ ο πατέρας καλλιεργούσε τις αμπελοφυτείες του, ο γιος με ζήλο και θέρμη καλλιεργούσε τον αμπελώνα του Κυρίου, διδάσκοντας τα θεία λόγια και αγωνιζόμενος στον πολλαπλασιασμό της καρποφορίας του θείου σπόρου. Ήταν μάλιστα ικανότατος συζητητής και πολλές φορές είχε καταντροπιάσει σοφούς των ειδωλολατρών σε συζητήσεις φιλοσοφικές για την αλήθεια και τη θρησκεία. Κατόπιν ο Πολυχρόνιος πήγε στην έδρα της σοφίας και των γραμμάτων, την Κωνσταντινούπολη. Εκεί έγινε διάκονος και έπειτα πρεσβύτερος. Από το αξίωμα αυτό δεν έπαψε να διδάσκει και με πολλούς τρόπους μοχθούσε για τη χριστιανική ανατροφή των ενοριτών του. Όταν όμως έγινε αυτοκράτορας ο αρειανόφιλος γιος του Μ. Κωνσταντίνου, Κωνστάντιος, ο Πολυχρόνιος έμεινε στη μερίδα των κληρικών εκείνων, που για το ορθό δόγμα έμειναν απτόητοι μπροστά στους διωγμούς και τις εξορίες που επέβαλε ο αιρετικός αυτοκράτορας. Έτσι οι Αρειανοί, ανέλαβαν αυτοί οι ίδιοι να απαλλαγούν μια κι έξω από αυτόν. Κάποια μέρα λοιπόν που ο Πολυχρόνιος Ιερουργούσε, μια ομάδα από Αρειανούς εισέβαλε στον ναό και τον έσφαξαν πάνω στη Αγία Τράπεζα, και έτσι έγινε τίμιο ολοκαύτωμα για την πίστη του Χριστού, που με τη δική Του θυσία σήκωσε τη δική μας σωτηρία.

Ο Όσιος Ιωάννης και οι όσιοι 99 Πατέρες που ασκήτευσαν στην Κρήτη

Μόνο ο Άγιος Νικόδημος τους αναφέρει. Ακολουθία τους εκδόθηκε στο Ηράκλειο το 1879. Πάντα σύμφωνα με την ακολουθία τους, απεβίωσαν ειρηνικά συγχρόνως και οι 99 μαζί. Κατάγονταν από διάφορα μέρη της λεκάνης της Μεσογείου και ασκήτευαν στην Κρήτη. Τον κυριότερο απ' αυτούς έλεγαν Ιωάννη και γιορτάζεται τοπικά στην Κρήτη.

Απολυτίκιον. Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Χορός πολυάριθμος, των Ασκητών του Χριστού, λαμπρώς συγκροτούμενος, τω της αγάπης δεσμώ, εν Κρήτη εξέλαμψεν ένθα και ομοφρόνως, ενασκήσαντες πίστει, πάντες μια ημέρα, μετετέθησαν άνω, πρεσβεύοντες Χριστώ τω Θεώ, δούναι πάσιν ημίν συγχώρησιν.

Ο Όσιος Σέργιος "ο εν τω Σπηλαίω" (Ρώσος)

Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον Βίο του Οσίου.

Οι Άγιοι Παρμενίας, Πολυτέλειος, Ελυμάς, Μώκιος, Χρυσοτέλης, Μάξιμος, Λουκάς, Αβδίας, Σέμνιος και Ολυμπιάδας

Ήταν Συναθλητές του Αγ. Πολυχρονίου. Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον Βίο των Αγίων.

Μνήμη Παναγίας "Ναυπακτιώτισσας"