Ο Ζαχαρίας, πατέρας του Ιωάννη του Βαπτιστή, έζησε στα χρόνια του Ηρώδη, βασιλιά της Ιουδαίας. Κατά τη γνώμη του Χρυσοστόμου, καθώς και άλλων Πατέρων της Εκκλησίας, ο Ζαχαρίας δεν ήταν απλός Ιερέας, αλλά αρχιερέας που έμπαινε στα άγια των αγίων. Σύζυγο είχε την Ελισάβετ και δεν είχαν παιδί. Κάποια μέρα λοιπόν, την ώρα του θυμιάματος μέσα στο θυσιαστήριο, είδε άγγελο Κυρίου που του ανήγγειλε ότι θα αποκτούσε γιο και θα ονομαζόταν Ιωάννης. Ο Ζαχαρίας σκίρτησε από χαρά, αλλά δυσπίστησε. Η γυναίκα του ήταν στείρα και γριά, πώς θα γινόταν αυτό που άκουγε; Τότε ο άγγελος του είπε ότι θα μείνει κωφάλαλος μέχρι να πραγματοποιηθεί η βουλή του Θεού. Πράγματι, η Ελισάβετ συνέλαβε και έκανε γιο. Όταν θέλησαν να δώσουν όνομα στο παιδί, ο Ζαχαρίας έγραψε πάνω σε πινακίδιο το όνομα Ιωάννης. Αμέσως δε λύθηκε η γλώσσα του και όλοι μαζί δόξασαν το Θεό. Βέβαια, η χάρη αυτή έγινε από το Θεό στο Ζαχαρία, διότι της ήταν «δίκαιος ενώπιον του Θεού, πορευόμενος εν πάσαις ταις εντολαίς και δικαιώμασι του Κυρίου άμεμπτος». Ήταν, δηλαδή, δίκαιος μπροστά στο Θεό και ζούσε σύμφωνα με της της εντολές και τα παραγγέλματα του Κυρίου, άμεμπτος από κάθε σοβαρή ενοχή.

Απολυτίκιο. Ήχος δ’. Κατεπλάγη Ιωσήφ.
Ιερωσύνης στολισμόν, περιβαλλόμενος σοφέ, κατά τον νόμον του Θεού, ολοκαυτώματα δεκτά, Ιεροπρεπώς προσενήνοχας Ζαχαρία, και γεγονός φωστήρ, και θεατής μυστικών, τα σύμβολα εν σοι, τα της χάριτος, φέρων εκδήλως πάνσοφε, και ξίφει αναιρεθείς εν τω ναώ του Θεού, Χριστού Προφήτα, συν τω Προδρόμω, πρέσβευε σωθήναι τας ψυχάς ημών.

Κοντάκιον Ήχος γ’. Η Παρθένος σήμερον.

Ο Προφήτης σήμερον, και ιερεύς του Υψίστου, Ζαχαρίας προύθηκεν, ο του Προδρόμου γενέτης, τράπεζαν της αυτού μνήμης Πιστούς εκτρέφων, πόμα τε δικαιοσύνης τούτοις κεράσας, Διό τούτον ευφημούμεν, ως θείον μύστην Θεού της χάριτος.

Ο Άγιος Αβδαίος ο Επίσκοπος

Ατρόμητος κήρυκας του Ευαγγελίου, που έζησε τον πέμπτο αιώνα μετά Χριστόν. Κήρυττε άφοβα τον Χριστό και καταγγέλθηκε μπροστά στον Πέρση βασιλιά Ισδιγέργη, ο όποιος τον παρέπεμψε στον αρχιμάγο του παλατιού. Μετά από πολύωρη συζήτηση μ' αυτόν, ο Αβδαίος στήριξε την αλήθεια της θεότητας του Χριστού και δήλωσε ότι κανένα μαρτύριο δεν είναι ικανό να τον αποσπάσει από την ομολογία αυτή. Τότε ο αρχιμάγος διέταξε και τον κτύπησαν με βέργες τριανταφυλλιάς, που ήταν γεμάτες αγκάθια. Έτσι ο Αβδαίος, γεμάτος αίματα και πληγές μεταφέρθηκε μισοπεθαμένος στο σπίτι του, όπου και παρέδωσε στο Θεό την τίμια ψυχή του. (Η μνήμη του Αγίου Αβδαίου, εορτάζεται – σαν Αυδάς – και την 31η Μαρτίου).

Οι Άγιοι Μέδιμνος, Ουρβανός, Θεόδωρος και 80 Ιερείς και Διάκονοι

Οι Άγιοι αυτοί διώχθηκαν από τον Αρειανόφιλο βασιλιά Ουάλεντα (364) και αφού υπέφεραν πολλά βάσανα και ταλαιπωρίες, τελικά τους έβαλαν μέσα σε πλοίο και τους άφησαν στ' ανοιχτά της θάλασσας. Όταν έφτασαν στον Αστακινό κόλπο, οι Αρειανοί έστειλαν δικούς τους ανθρώπους με μια βάρκα και έβαλαν φωτιά στο πλοίο. Έτσι όλοι αυτοί οι Άγιοι, παραδόθηκαν ανήμποροι στις φλόγες της φωτιάς και στο βυθό της θάλασσας (35ος τόμος Migne).

Ο Άγιος Πέτρος ο Απόστολος "ο εν τω Αθηρά"

Μάλλον πρόκειται περί εγκαινίων ναού του Αποστόλου Πέτρου στο συγκεκριμένο τόπο.

Η Αγία Ραΐς(ή Ηραίς)

Βλέπε βιογραφία της την 23η Σεπτεμβρίου.

Ο Όσιος Αθανάσιος
Ηγούμενος Μονής Μπρέστ, Ρώσος (+ 1648)

Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον Βίο του Οσίου.

Ο Άγιος Alto (Σκωτσέζος)

Λεπτομέρειες για τη ζωή αυτού του αγίου της ορθοδοξίας, μπορεί να βρει ο αναγνώστης στο βιβλίο "Οι Άγιοι των Βρετανικών Νήσων", του Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, επισκόπου Τελμησσού, Αθήναι 1985.

Κατηγορία: Συναξαριστής | Εμφανίσεις: 163 |

Αναρτήθηκε από: andronianoi