Έζησαν τον 3ο αιώνα μ.Χ., όταν αυτοκράτορας ήταν ο Δέκιος. Οι γονείς του Γαλακτίωνα, Κλειτοφών και Λευκίππη, ήταν πρώτα ειδωλολάτρες. Κάποιος, όμως, ιερομόναχος, πού ονομαζόταν Ουνούφριος, τους προσείλκυσε στη χριστιανική πίστη. Από τότε διέθεταν τα πλούτη τους σε κάθε αγαθοεργία. Το δε γιο τους Γαλακτίωνα ανέθρεψαν "εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου". Δηλαδή, με παιδαγωγία και νουθεσία, σύμφωνη με το θέλημα του Κυρίου. Και η παιδαγωγία αυτή δεν άργησε να φέρει τους θαυμαστούς καρπούς της. Ο Γαλακτίων όταν μεγάλωσε, νυμφεύθηκε μία ωραία κόρη, την Επιστήμη, την οποία ο ίδιος είλκυσε στο Χριστό. Η ζωή τους κυλούσε αφιερωμένη στην υπηρεσία του λόγου του Θεού και στη διακονία του πλησίον, ώσπου ξέσπασε ο διωγμός του Δεκίου. Τότε, ο μεν Γαλακτίων πήγε σε μοναστήρι του όρους Σινά, η δε Επιστήμη σε γυναικείο κοινόβιο. Αλλά η λαίλαπα του διωγμού έφθασε και στα μέρη εκείνα, με αποτέλεσμα να συλληφθεί ο Γαλακτίων. Όταν πληροφορήθηκε αυτό η Επιστήμη, έτρεξε και παρακάλεσε τους διώκτες να συλλάβουν και αυτή προς ενίσχυση του συζύγου της. Ο άρχοντας Ούρσος, μη μπορώντας να τους πείσει να αλλαξοπιστήσουν, τους αποκεφάλισε (250 μ.Χ.).

Απολυτίκιο. Ήχος α’. Της ερήμου πολίτης.
Την λαμπράν ξυνωρίδα των Μαρτύρων τιμήσωμεν, ωσπερ συζυγίαν αρίστην και κλυτήν και θεόφρονα, τον θείον Γαλακτίωνα πιστοί, ομού συν Επιστήμη τη σεμνή, δι' ασκήσεως γαρ πόνων αθλητικήν, εξήνθησαν φαιδρότητα. Δόξα τω ενισχύσαντι υμάς, δόξα τω στεφανώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δι' ημών, πάσιν ιάματα.

Κοντάκιον. Ήχος β’. Τα άνω ζητών.

Μαρτύρων Χριστού, τοις δήμοις ηριθμήθητε, αγώσι στερροίς, φαιδρώς αγωνισάμενοι, Γαλακτίων ένδοξε, συν συζύγω σεπτή και συνάθλω σου, Επιστήμη, τω μόνω Θεώ, πρεσβεύοντες άμφω υπέρ πάντων ημών.

Οι Άγιοι Ερμάς, Πατρόβας, Λινός, Γάιος και Φιλόλογος, Απόστολοι από τους 70 (εορτή Λινός)

Πραγματικοί ποιμένες όλοι, του λογικού ποιμνίου της Εκκλησίας μας. Τον Ερμά αναφέρει ο Απόστολος Παύλος στην προς Ρωμαίους επιστολή του, καθώς και τους Πατρόβα, Γάιο και Φιλόλογο. Ενώ τον Λίνο αναφέρει στη δεύτερη προς Τιμόθεον επιστολή του. Ο Ερμάς ορίστηκε επίσκοπος στους Φιλίππους της Μακεδονίας, και σ' αυτόν αποδίδουν ο Ωριγένης, ο Ευσέβειος, ο Ιερώνυμος και άλλοι, το γνωστό συγγραφικό έργο με τον τίτλο ο "ποιμήν". Το έργο αυτό δείχνει το βάραθρο, στο όποιο φέρει η αμαρτία και διεγείρει έντονα το αίσθημα της μετάνοιας και της μετά του Θεού ειρήνης. Μέχρι κάποιο χρονικό διάστημα μπορούσε να το αναγνώσει κανείς μόνο στη Λατινική μετάφραση του. Κατά τον 19ο αιώνα όμως, βρέθηκε και το ελληνικό πρωτότυπο. Ο Πατρόβας πρόσφερε σπουδαίες υπηρεσίες στην πίστη, σαν επίσκοπος Ποτιόλων στην Ιταλία. Ο Λίνος αναδείχτηκε πρώτος επίσκοπος Ρώμης και ποίμανε την εκεί εκκλησία με πρόνοια και τόλμη, και μαρτύρησε με αποκεφαλισμό. Ήταν επίσκοπος έντεκα χρόνια και τρεις μήνες. Ο Γάιος ποίμανε στην Έφεσο μετά τον Τιμόθεο, και ο Φιλόλογος ορίστηκε από τον απόστολο Ανδρέα επίσκοπος Σινώπης.

Οι Άγιοι Δομνίνος, Τιμόθεος, Θεόφιλος, Θεότιμος, Δωρόθεος ο Πρεσβύτερος, Ευψύχιος, Καρτέριος, Σιλβάνος, Πάμφιλος, Φιλόθεος, Νέαρχος, και άλλοι Άγιοι Μάρτυρες άνδρες και γυναίκες

Ο Δομνίνος και οι μαζί μ' αυτόν μαρτυρήσαντες Άγιοι, όχι οι επώνυμοι πού αναφέρονται πιο πάνω, υπήρξαν στα χρόνια του βασιλιά Μαξιμιανού και όταν άρχοντας της Παλαιστίνης ήταν ο Ουρβανός (298). Πρώτος μαρτύρησε ο Δομνίνος, πού μετά από πολλά βασανιστήρια τον έκαψαν ζωντανό. Τους δε Τιμόθεο, Θεότιμο, Θεόφιλο, πού ήταν νέοι στην ηλικία και ευπαρουσίαστοι, τους γρονθοκόπησαν μέχρι θανάτου. Τον Δωρόθεο, πού ήταν σεμνός Ιερέας, παρέδωσαν για τροφή στα άγρια θηρία. Τους δε Καρτέρια και Ευψύχιο, πού ήταν τέλειοι άνδρες σωματικά και πνευματικά, έκοψαν τα γεννητικά τους όργανα, με αποτέλεσμα να πεθάνουν μαρτυρικά από ακατάσχετη αιμορραγία. Τον Σιλβανό καταδίκασαν να βασανίζεται μέσα σε μέταλλα, μέχρι πού πέθανε, στην τοποθεσία Φανό. Ο δε Πάμφιλος, στολισμένος με πολλές αρετές, πέθανε μετά από πολλά βασανιστήρια μέσα στη φυλακή, μαζί με άλλους ομολογητές της χριστιανικής πίστης. Επίσης, με τους προαναφερθέντες Άγιους, μαρτύρησαν και αρκετές χριστιανές παρθένες κόρες.

Ο Όσιος Γρηγόριος

Ο Όσιος Γρηγόριος έζησε τον 9ο αιώνα μ.Χ. την εποχή του αυτοκράτορα Λεόντου του Ε'. Ο Γρηγόριος αγάπησε τούς λόγους του Κυρίου από νεαρή ηλικία και τήρησε στον εαυτό του όλες τις αρετές του Θεού. Γι' αυτό το λόγο μετά το θάνατο του πατριάρχη Αλεξανδρείας χειροτονήθηκε, από τούς συγκεντρωθέντες εκεί επισκόπους, Πατριάρχης. Η εκλογή του και χειροτονία του ήταν αποδεκτή όχι μόνο από τούς ιεράρχες αλλά και από το Χριστιανικό Λαό. Ο Όσιος Γρηγόριος αποδείχθηκε άξιος δάσκαλος της Ορθοδοξίας. υπήρξε ταπεινός και ήρεμος και έφερε σε πέρας άξια ένα μεγάλο φιλανθρωπικό και ανθρωπιστικό έργο. Όταν ο αυτοκράτορας, Λέοντας ο Ε', αναζωπύρωσε την εικονομαχία ο Γρηγόριος αντέδρασε. Έτσι ο άρχοντας διέταξε να πάνε τον όσιο δέσμιο στην Κωνσταντινούπολη. Ο Γρηγόριος μεταφέρθηκε μπροστά στον αυτοκράτορα κι εκεί χωρίς να δειλιάσει τον κατηγόρησε ως αιρετικό, άθεο και ασεβή. Ο Λέοντας εξοργισμένος από τις κατηγορίες του Οσίου διέταξε να τον μαστιγώσουν και στη συνέχεια να τον κλείσουν στη φυλακή. Παρόλα αυτά ο Γρηγόριος εξακολουθούσε να υμνεί τον Κύριο. Μαθαίνοντας το ο αυτοκράτορας πρόσταξε να τον εξορίσουν. Έτσι ο Όσιος Γρηγόριος οδηγήθηκε στην εξορία του όπου και μετά από τρία χρόνια παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο.

Οι Άγιοι Κάστορας και Αγαθάγγελος

Ο Άγιος Κάστορας (πού σύμφωνα με αδιασταύρωτες πληροφορίες ήταν Επίσκοπος) μαρτύρησε δια πυρός, ο δε Άγιος Αγαθάγγελος δια ξίφους.

Οι Άγιοι Δομέντιος και Παύλος ο επίσκοπος

Άγνωστοι στους Συναξαριστές. Αναφέρονται στο Ιεροσολυμιτικό Κανονάριο εκδ. Καλλίστου Αρχιμανδρίτου σελ. 117, χωρίς βιογραφικά στοιχεία.

Εγκαίνια ναού Θεοδώρου Τήρωνος "εν τοις Σφωρακίου"

Η μνήμη αυτή αναφέρεται στον Πατμιακό Κώδικα 266, όπου αντί Σφωρακίου γράφεται "Σπαρακίου". Στον ίδιο Κώδικα κατά την 26η Ιουνίου "τα εγκαίνια του Αγίου Θεοδώρου εν τω Ρησίω".

Ο Άγιος Ιωνάς ο θαυματουργός Αρχιεπίσκοπος Νοβογορδίας (Ρώσος, 1470 μ.Χ.)

Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον Βίο του Αγίου.

Κατηγορία: Συναξαριστής | Εμφανίσεις: 176 |

Αναρτήθηκε από: andronianoi