Ο Άγιος Κυπριανός και η Αγία Ιουστίνη (εορτή Κυπριανός)
Ο
Άγιος Κυπριανός έζησε και μαρτύρησε επί αυτοκρατορίας Δεκίου. Γεννήθηκε
στην Αντιόχεια της Συρίας από επιφανή και πλούσια οικογένεια, η οποία
του είχε προσφέρει αξιόλογη μόρφωση. Ο Κυπριανός υπήρξε για πολλά
χρόνια ξακουστός μάγος. Σε αυτόν μάλιστα προσέτρεξε και ένας
ειδωλολάτρης ο Αγλαΐδας, ο οποίος ήταν ερωτευμένος με μια παρθένα την
Ιούστα. Επειδή όμως δεν έβρισκε ανταπόκριση στον έρωτά του ζήτησε από
τον Κυπριανό να τον βοηθήσει με τις μαγικές του ικανότητες. Όμως οι
ενέργειες του Κυπριανού δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα και γι' αυτό έκαψε
τα βιβλία του που περιείχαν τις απατηλές γνώσεις της μαγικής τέχνης και
βαπτίσθηκε χριστιανός. Έκτοτε αφοσιώθηκε στο κήρυγμα του ευαγγελικού
λόγου, προσελκύοντας στη χριστιανική πίστη πολλούς ανθρώπους. Κατόπιν
έγινε ιερέας και αργότερα επίσκοπος Καρχηδόνας. Την Ιούστα την
χειροτόνησε διακόνισσα και την μετονόμασε σε Ιουστίνη. Για τη
χριστιανική τους δράση οι δύο Άγιοι συνελήφθησαν και εξορίσθηκαν στη
Νικομήδεια. Ο εκεί ηγεμόνας Κλαύδιος υπέβαλε σε πολλά βασανιστήρια τους
Αγίους. Στο τέλος διέταξε τον αποκεφαλισμό τους.
Απολυτίκιο. Ήχος γ’. Θείας πίστεως. Θείας
πίστεως, τη φωταυγεία, σκότος έλιπες, της ασεβείας, και φωστήρ της
αληθείας γεγένησαι ποιμαντικώς γαρ φαιδρύνας τον βίον σου, Κυπριανέ τη
αθλήσει δεδόξασαι. Πάτερ Όσιε, τον Κτίστην ημίν ιλέωσαι, ομού συν
Ιουστίνη τη Θεόφρονι.
Κοντάκιον. Ήχος πλ. δ’. Ως απαρχάς.
Ως
ιεράρχην τίμιον, και αθλητήν στερρότατον, η οικουμένη αξίως γεραίρει
σε, Κυπριανέ αοίδιμε, και τοις ύμvοις δοξάζει, την αγίαν σου μνήμην,
αιτούσα πάντοτε, πταισμάτων άφεσιν, διά σου δωρηθήναι τοις μέλπουσιν.
Αλληλούια.
Η Αγία Δάμαρις η Αθηναία
Είναι
η πρώτη γυναίκα στην Αθήνα, που πίστεψε, δια του αποστόλου Παύλου, στο
Χριστό. Ακολουθία της συνέγραψε ο Υμνογράφος Πατήρ Γεράσιμος
Μικραγιαννανίτης.
Ο Όσιος Θεόφιλος ο Ομολογητής
Άνηκε
στην ευσεβή και γενναία φάλαγγα, που άθλησε και κινδύνεψε άφοβα για την
τιμητική προσκύνηση των αγίων εικόνων. Ο Θεόφιλος έζησε στα χρόνια που
αυτοκράτορας ήταν ο Λέων ο Ίσαυρος, ο εικονομάχος. Ο όσιος λοιπόν,
περιερχόμενος την Κωνσταντινούπολη, θέρμαινε την καρτεροψυχία των
ορθοδόξων, και ήλεγχε την πλάνη των διωκτών των εικόνων. Η αρετή και η
δύναμη του λόγου του, ανέδειξαν τον Θεόφιλο ένα από τους ισχυρότερους
προμάχους της ευσέβειας. Κατόπιν τον φυλάκισαν και στη συνέχεια τον
εξόρισαν. Έτσι, εκεί στην εξορία τελείωσε τη ζωή του, χωρίς να δεχτεί
την πρόσκαιρη ελευθερία αντί προδοσίας της αλήθειας και απωλείας της
αιωνίου ζωής. (Η μνήμη του οσίου αυτού επαναλαμβάνεται και την 10η
Οκτωβρίου).
Ο Άγιος Θεόδωρος ο Μεγαλομάρτυρας, ο Γαβράς
Άγνωστος
στους Συναξαριστές. Σύμφωνα με την Ακολουθία του, γεννήθηκε τον 10ο
αιώνα στην κωμόπολη της Χαλδίας Άτρα, από γονείς ευσεβείς και ένδοξους.
Ο ίδιος έγινε καταξιωμένος στρατηγός και μαρτύρησε για τον Χριστό στη
Θεοδοσιούπολη το 1098. Η σύναξίς του γίνεται στην Τραπεζούντα, όπου
βρίσκεται και η τίμια κεφαλή του.
Ο Άγιος Γεώργιος ο Νεομάρτυρας ή Χατζή – Γεώργιος
Γιος
χριστιανών γονέων από τη Φιλαδέλφεια. Έφυγε από την πατρίδα του και
πήγε στην πόλη Καρατζασού της Ηλιούπολης, όπου εξασκούσε την τέχνη του
αμπατζή (σαγματοποιού). Σε κάποια διασκέδαση, που ήταν παρών και ο
Γεώργιος, κάποιος, που βρισκόταν σε κατάσταση μέθης, έπεσε και
σκοτώθηκε. Τότε, σύμφωνα με τη συνήθεια, ο κριτής ζήτησε απ' τους
κατοίκους, να πληρώσουν το ανάλογο πρόστιμο. Ο Γεώργιος αρνήθηκε να
καταβάλει αυτό το πρόστιμο και επάνω στο θυμό του είπε, ότι δεν το
πληρώνει γιατί είναι Τούρκος. Αμέσως τότε οι Τούρκοι τον συνέλαβαν και
του έκαναν περιτομή. Αργότερα ο Γεώργιος, μετανοημένος, πήγε στο Άγιο
Όρος, όπου έμεινε για αρκετό χρονικό διάστημα. Επανήλθε όμως στην πόλη
Καρατζασού, και μπροστά στον κριτή ομολόγησε με θάρρος την πίστη του
στον Χριστό. Παρά τις κολακείες του κριτή, έμεινε αμετάθετος στην
απόφασή του. Άρχισε τότε μία σειρά φρικτών βασανιστηρίων, που ο
Γεώργιος τα υπέμεινε με μεγάλη γενναιότητα. Έλεγε μάλιστα: "ότι και αν
μου κάνετε εγώ δεν αρνούμαι πλέον την πίστη μου. Χριστιανός γεννήθηκα,
Χριστιανός είμαι και Χριστιανός θέλω να πεθάνω". Τελικά, στις 2
Οκτωβρίου 1794 τον αποκεφάλισαν. Ο Otto Meinardus αναφέρει το μαρτύριο
του Αγίου αυτού στις 2 Οκτωβρίου 1752.
Ο Άγιος Κυπριανός του Σουντάλ (Ρώσος. Δια Χριστόν σάλος)
Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον Βίο του Αγίου. |