Ο Άγιος Νέστωρ (εορτή Νέστορας)
Ο
Νέστορας ήταν πολύ νέος στην ηλικία, ωραίος στην όψη και γνώριμος του
Αγίου και ενδόξου Δημητρίου. Ο Νέστορας, λοιπόν, βλέποντας ότι ο
αυτοκράτωρ Διοκλητιανός χαιρόταν για τις νίκες κάποιου σωματώδους
βαρβάρου, ονομαζόμενου Λυαίου, μίσησε την υπερηφάνεια του. Βλέποντας
όμως και τα θαύματα του Αγίου Δημητρίου, πήρε θάρρος. Πήγε λοιπόν στη
φυλακή, όπου ήταν κλεισμένος ο Μεγαλομάρτυρας, και έπεσε στα πόδια του.
Δούλε του Θεού Δημήτριε, είπε, εγώ είμαι πρόθυμος να μονομαχήσω με το
Λυαίο, γι' αυτό προσευχήσου για μένα στο όνομα του Χριστού. Ο Άγιος,
αφού τον σφράγισε με το σημείο του τιμίου Σταυρού, του είπε ότι και το
Λυαίο θα νικήσει και για το Χριστό θα μαρτυρήσει. Τότε, λοιπόν, ο
Νέστορας μπήκε στο στάδιο χωρίς φόβο και ανεφώνησε: "Θεέ του Δημητρίου,
βοήθει μοι". Και αφού πολέμησε με το Λυαίο, του κατάφερε δυνατό χτύπημα
με το μαχαίρι του στην καρδιά και τον θανάτωσε. Εξοργισμένος τότε ο
Διοκλητιανός, "διέταξε και σκότωσαν με λόγχη το Νέστορα, αλλά και το
Δημήτριο. Έτσι, μ' αυτή του την ενέργεια ο Νέστορας δίδαξε ότι σε κάθε
ανθρώπινη πρόκληση πρέπει να αναφωνούμε: "Κύριος εμοί βοηθός, και ου
φοβηθήσομαι τι ποιήσει μοι άνθρωπος;". Ο Κύριος είναι βοηθός μου και δε
θα φοβηθώ. Τι θα μου κάνει οποιοσδήποτε άνθρωπος;
Απολυτίκιο. Ήχος πλ. α’. Τον συνάναρχον Λόγον. Αθλητής
ευσεβείας ακαταγώνιστος, ως κοινωνός και συνήθης του Δημητρίου οφθείς,
ηγωνίσω ανδρικώς Νέστωρ μακάριε, τη θεϊκή γαρ αρωγή, τον Λυαίον
καθελών, ως άμωμον ιερείον, σφαγιασθείς προσηνέχθης, τω Αθλοθέτη και
Θεώ ημών.
Κοντάκιον. Ήχος β’. Τα άνω ζητών.
Αθλήσας
καλώς, αθάνατον την εύκλειαν, κεκλήρωσαι νυν, και στρατιώτης άριστος,
του Δεσπότου γέγονας, ταις ευχαίς Δημητρίου του Μάρτυρος, συν αυτώ ουν
Νέστορ σοφέ, πρεσβεύων μη παύση υπέρ πάντων ημών.
Ο Άγιος Λούππος
Ορισμένες
Συναξαριακές πηγές αυτήν την ήμερα (κατ' άλλους 26 Οκτωβρίου),
αναφέρουν τη μνήμη του Αγίου Λούππου. Ο Άγιος αυτός φέρεται ως υπηρέτης
του Αγίου Δημητρίου, που ήταν κοντά του την ώρα του μαρτυρίου του.
Λέγεται λοιπόν ότι ο Άγιος Δημήτριος έχρισε με το αίμα του τον Λούππο
και κατόπιν αυτός, έπραττε πολλά θαύματα - μέσω αυτού - στην πόλη της
Θεσσαλονίκης. Μαθεύτηκε αυτό από τον ηγεμόνα της πόλης, ο όποιος
συνέλαβε τον Λούππο και αμέσως τον φόνευσε.
Οι Αγίες Καπετωλίνα και Ερωτηΐδα
Οι
Άγιες Καπιτωλίνη και Ερωτηίς ζούσαν στην εποχή του αυτοκράτορα
Διοκληριανού, όταν άρχοντας στην Καππαδοκία ήταν ο Ζιλικίνθιος. Η
Καπιτωλίνη ήταν ευγενικής καταγωγής και πλούσια. Όμως η Αγία δεν έδωσε
καμιά σημασία στα επίγεια πλούτη. Έτσι λοιπόν μοίρασε όλη της την
περιουσία στους φτωχούς και ελευθέρωσε τους δούλους της. Εμφανίστηκε
στον άρχοντα Ζιλίκινθο και ομολόγησε την πίστη της στο Χριστό. Ο
άρχοντας διέταξε να την κλείσουν στη φυλακή και την επόμενη μέρα
αποκεφαλίστηκε. Η Ερωτηίς, η οποία ήταν δούλη της Καπιτωλίνης άρπαξε
πέτρες και λιθοβόλησε τον άρχοντα. Εκείνος εξοργισμένος πρόσταξε τους
φρουρούς του να τη δείρουν ανελέητα με ράβδους. Η Αγία όμως, με τη Χάρη
τού Χριστού, έμεινε αβλαβής. Τότε ο άρχοντας πρόσταξε να την
αποκεφαλίσουν με ξίφος. Έτσι βρήκαν και οι δύο Αγίες μαρτυρικό θάνατο.
Ο Άγιος Κυριάκος Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης
Υπήρξε
από τους επισκόπους, που όχι μόνο λένε αλλά και πράττουν. Σε ορισμένους
καταλόγους τον ονομάζουν Κυρηλιανό. Έζησε τον 3ο αιώνα μ.Χ. και ποίμανε
την επισκοπή του Βυζαντίου σαν αληθινός και καλός ποιμένας επί 16
χρόνια. Ο δε Σ. Ευστρατιάδης στο Αγιολόγιό του αναφέρει, ότι ο εν λόγω
Άγιος ήταν πρεσβύτερος και οικονόμος της μεγάλης Εκκλησίας, και
διαδέχθηκε στον οικουμενικό θρόνο τον Ιωάννη τον Νηστευτή το 595.
Θεοφιλώς αφού κυβέρνησε την εκκλησία, απεβίωσε ειρηνικά το 610.
Η Αγία Πρόκλα σύζυγος του Πιλάτου
Ενώ
ο σύζυγός της δεν ανέλαβε την ευθύνη να ελευθερώσει τον Χριστό,
φοβούμενος τους Ιουδαίους, η σύζυγος του Πρόκλα, μετά τον φρικτό θάνατο
του Πιλάτου, προσήλθε στη Χριστιανική πίστη και αφού έζησε με αγαθότητα
και ευσέβεια, παρέδωσε το πνεύμα της ειρηνικά.
Οι Άγιοι Μαβριανός και Βαλεντίνος
Η μνήμη τους σύμφωνα με το Ιεροσολυμιτικό Κανονάριο (σελ. 116),τιμάται σήμερα χωρίς άλλες πληροφορίες για τη ζωή τους.
Ο Όσιος Νέστωρ ο Χρονογράφος "ο εν τω Σπηλαίω (Ρώσος)
Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον Βίο του Οσίου
Διήγηση για τους Ίβηρες
Πρόκειται
για μια ευσεβέστατη ασκήτρια γυναίκα, που έζησε την εποχή του Μεγάλου
Κωνσταντίνου και συνελήφθη αιχμάλωτη από τους Ίβηρες. Εκεί χάρη του
πνευματικού της αγώνα, θεράπευσε με τη χάρη του Θεού διάφορους
ασθενείς, μεταξύ δε αυτών και την βασίλισσα της χώρας αυτής και έτσι
κατάφερε να εκχριστιανίσει όλους τους Ίβηρες. Λεπτομέρειες βλέπε στον
"Μέγα Συναξαριστή" του Ματθαίου Λαγγή τόμος 10ος, σελ. 621, έκδοση 1992. |