Andronianoi On Line

Οι Άγιοι Μαρκιανός και Μαρτύριος οι νοτάριοι

Οι Άγιοι αυτοί ήταν νοτάριοι και γραμματικοί του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Παύλου του ομολογητή, στα χρόνια του Αρειανού βασιλέως Κωνσταντίου (337-349). Άριστα σπουδαγμένοι και οι δύο, υπήρξαν συνήγοροι θαρραλέοι της ορθόδοξης αλήθειας. Όταν ο Πατριάρχης Παύλος δεν δέχθηκε να συμφωνήσει με τους Αρειανούς, εξορίστηκε από το βασιλιά στην Αρμενία και πνίγηκε από τους εκεί Αρειανούς. Τότε οι δύο Άγιοι έμειναν πιστοί στον ποιμένα τους και σταθεροί στο ορθόδοξο δόγμα. Διότι πάντα στο μυαλό τους κυριαρχούσε ο λόγος του Κυρίου: "εάν υμείς μείνητε εν τω λόγω τω εμώ, αληθώς μαθηταί μου έστε". Αν, δηλαδή, εσείς, μείνετε στερεοί στη διδασκαλία μου, λέει ο Κύριος, τότε πράγματι είσθε και αληθινοί μαθητές μου. Ο Μαρκιανός και ο Μαρτύριος το απέδειξαν περίτρανα αυτό, όταν συνελήφθησαν από τον αυτοκράτορα. Ομολόγησαν με θάρρος μπροστά του την αληθινή πίστη και ήλεγξαν αυτόν για τις παρανομίες του. Τότε, διατάχθηκε και τους σκότωσαν με μαχαίρι.

Απολυτίκιο. Ήχος γ’. Θείας πίστεως.
Ζήλον ένθεον, αναλαβόντες, ημαυρώσατε, Αρείου πλάνην, ομοούσιον Τριάδα κηρύποντες. Μαρκιανέ και Θεόφρον Μαρτύριε, Ορθοδοξίας οι άσειστοι πρόβολοι. Θείοι Μάρτυρες, Χριστώ τω Θεώ πρεσβεύσατε, δωρήσασθαι ημιν το μέγα έλεος.

Κοvτάκιον. Ήχος δ’. Ο υψωθείς.

Αγωνισάμενοι καλώς από βρέφους, Μαρκιανέ συν τω σοφώ Μαρτυρίω, τον αποστάτηv Άρειοv καθείλετε, άτρωτον τηρήσαντες, την ορθόδοξοv πίστιν, Παύλω εφεπόμενοι, τω σοφώ διδασκάλω, όθεν συν τούτω εύρατε ζωήv, ως τής Τριάδος υπέρμαχοι άριστοι.

Ο Άγιος Αναστάσιος

Ο Μάρτυρας αυτός παρουσιάστηκε με τη θέληση του στους τυράννους και ομολόγησε με θάρρος τον Χριστό. Τότε αυτοί, επειδή ο Άγιος παρέμεινε σταθερός στην ομολογία του, τον αποκεφάλισαν και τον έριξαν στη θάλασσα. Τότε κάποια ευσεβής γυναίκα, παρέλαβε το τίμιο λείψανο του, αφού το έβγαλε η θάλασσα, και το έθαψε με τιμές. Εκεί επίσης έκτισε εκκλησία στο όνομα του Αγίου, που το Ιερό λείψανό του, με τη χάρη του Θεού, έκανε πολλά θαύματα.

Ο Άγιος Ουαλερίνος

Μαρτύρησε δια ξίφους.

Οι Άγιοι Ουαλέριος (ή Ουαλερίνος) και Χρυσάφιος (ή Χρύσαφος) (εορτή Χρυσάφιος)

Μαρτύρησαν δια ξίφους.

Ο Άγιος Σαβίνος

Μαρτύρησε δια πυρός.

Η Αγία Ταβιθά

Η Αγία Ταβιθά ήταν ευσεβής και φιλάνθρωπη χριστιανή και κατοικούσε στην Ιόππη. Το Ταβιθά είναι λέξη Συριακή και σημαίνει Δόρκα. Ήταν υφάντρα και έφτιαχνε χιτώνες, τους οποίους πωλούσε προς ανακούφιση των χηρών και ορφανών. Η Ταβιθά όμως αρρώστησε και πέθανε. Τήν περίοδο εκείνη βρισκόταν στη Λύδδα ο Απόστολος Πέτρος. Όταν το άκουσαν αυτό οι δικοί της, έσπευσαν να τον παρακαλέσουν νά έρθει στην Ιόππη, όπου και οδηγήθηκε στο νεκροκρέβατο της Ταβιθάς. Αφού παρακάλεσε τους παραβρισκόμενους να βγουν από το δωμάτιο, ο Πέτρος γονάτισε και προσευχήθηκε. Στη συνέχεια είπε στην Ταβιθά να σηκωθεί. Μόλις εκφώνησε το πρόσταγμα η νεκρή ανεστήθη. Το γεγονός αυτό διαδοθεί στην Ιόππη και πολλοί πίστεψαν. Η Αγία Ταβιθά πέθανε σε βαθύ γήρας.

Ο Άγιος Ούαρος "ο εν Αιγύπτω"

Μαρτύρησε δια ξίφους. Μάλλον είναι ο ίδιος με αυτόν της 19ης Οκτωβρίου.

Ο Άγιος Γεώργιος επίσκοπος Άμάστριδος

Γεννήθηκε στην Κρώμνη κοντά στην Αμάστριδα και ήταν γιος ευσεβών γονέων, του Θεοδοσίου και της Μεγέθους. Μετά τις πρώτες του σπουδές στην πατρίδα του, έφυγε στο όρος της Συρίκης (ή Σηρικής) και εκεί αφού βρήκε γέροντα ασκητή διδάχτηκε τα περί της μοναχικής ζωής και από τον ίδιο εκάρη μοναχός. Μετά τον θάνατο του γέροντα του, ο Γεώργιος πήγε στή Βόνιτσα της Ακαρνανίας και εκεί ασκήτευε. Μετά τον θάνατο του επισκόπου Αμάστριδος, η Εκκλησία βραβεύοντας τις αρετές του Γεωργίου, τον έκανε επίσκοπο της πόλης αυτής. Ο Γεώργιος είναι και ο ποιητής των Κανόνων. Απεβίωσε ειρηνικά, αφού θεάρεστα ποίμανε το ποίμνιο που του εμπιστεύθηκε ό Χριστός.

Οι Άγιοι Παππίας , Διόδωρος και Κλαυδιανός

Μαρτύρησαν στα χρόνια του Δεκίου (249-251). Κατάγονταν από την Αττάλεια της Παμφυλίας και στο επάγγελμα ήταν κτηνοτρόφοι. Προσκυνούσαν όμως τον ένα και αληθινό Θεό και γι' αυτό τους συνέλαβε ο ηγεμόνας της Παμφυλίας Πούπλιος. Και επειδή δεν μπόρεσε να τους αλλάξει το φρόνημα, τελικά τους αποκεφάλισε.

Οι Άγιοι Φαύστος, Βασίλειος και Λουκιανός

Μαρτύρησαν δια ξίφους. Ίσως είναι οι ίδιοι με αυτούς της 6ης Φεβρουαρίου.

Οι Άγιοι Νικηφόρος και Στέφανος

Η μνήμη τους επαναλαμβάνεται στις 8 Φεβρουαρίου. Μαρτύρησαν "ξεόμενοι".

Οι Άγιοι Φιλάδελφος και Πολύκαρπος

Απεβίωσαν ειρηνικά. Μάλλον ήταν μοναχοί ασκητές, που έζησαν οσιακά τη ζωή τους. (Η μνήμη τους επαναλαμβάνεται και την 8η Φεβρουαρίου).

Ο Όσιος Μακάριος επίσκοπος Πάφου της Κύπρου

Απεβίωσε ειρηνικά. Η μνήμη του επαναλαμβάνεται και την 8η Φεβρουαρίου.

Οι Άγιοι Δύο Μάρτυρες από τη Θράκη

Μαρτύρησαν, αφού συμπιέστηκαν μεταξύ δύο μεγάλων πετρών.

Η Αγία Χρυσάνθη (εορτή Χρυσάνθη)