Ο Προφήτης Αγγαίος
 Καταγόταν
από την Ιερατική φυλή του Λευΐ και είναι ο 10ος των μικρών λεγόμενων
προφητών. Γεννήθηκε στη Βαβυλώνα, όταν διαρκούσε η αιχμαλωσία των
Ιουδαίων. Ο Αγγαίος ήταν αυτός, που μαζί με τον προφήτη Ζαχαρία
αναθέρμαναν το ζήλο των Ιουδαίων για την ανοικοδόμηση του Ναού του
Σολομώντος. Το προφητικό βιβλίο του Αγγαίου είναι χωρισμένο σε δύο
κεφάλαια και έχει απλό και αυστηρό ύφος. Επειδή ο Αγγαίος καταγόταν από
λευιτική οικογένεια, όταν πέθανε, τάφηκε στα μνήματα των Ιερέων. Να
όμως και τι συμβουλεύει στους Ιερείς: "Ούτως πάντα τα έργα των χειρών
αυτών, και ος εάν εγγίση εκεί, μιανθήσεται ένεκεν των λημάτων αυτών των
ορθρινών". Έτσι, λέει ο Αγγαίος, συμβαίνει με όλα τα έργα των χειρών
αυτών. Όποιος Ιερέας δηλαδή, είναι μολυσμένος από δωροδοκίες που πήρε
πρωί-πρωί, ή από άλλες αμαρτίες και παρακοές που διέπραξε, αν αγγίξει
το θυσιαστήριο θα το μολύνει. Η προσφορά του δηλαδή, θα θεωρηθεί
μολυσμός.
Απολυτίκιο. Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Προφήτης
θεόληπτος, οία θεράπων Θεού, τω κόσμω ενδέδειξαι, ανακαθάρας τον νουν,
Αγγαίε πανεύφημε, όθεν εορταζόντων, ένθα πέφυκεν ήχος, ήρθης ως
εορτάζων, εν Θεώ φερωνύμως, ω πρέσβευε θεηγόρε, σώζεσθαι άπαντας.
Ο Άγιος Μαρίνος
 Έλαβε
το μαρτυρικό στεφάνι στα τέλη του 3ου μετά Χριστόν αιώνα. Γεννήθηκε και
μεγάλωσε στη Ρώμη και πήρε το αξίωμα του Συγκλητικού. Αλλά οι πολλές
του αγαθοεργίες προς τους χριστιανούς, εξήγειραν εναντίον του τις
υπόνοιες των συναδέλφων του, οι όποιοι, αφού εξέτασαν, ανακάλυψαν ότι ο
Μαρίνος ανήκε στη χριστιανική Εκκλησία. Και τότε τον κατήγγειλαν.
Συνελήφθη με αυτοκρατορική διαταγή και επειδή δεν θέλησε να θυσιάσει
στα είδωλα, καταδικάστηκε σε θάνατο. Ενώ τον οδηγούσαν στον τόπο της
εκτέλεσης, είδε μερικούς από τους φίλους του να κλαίνε και αυτός με
πραότητα τους είπε: "Γιατί κλαίτε και λυπάστε: μάθετε ότι πηγαίνω από
το σκοτάδι στο αιώνιο φως, από το χώρο του σταδίου στα βραβεία, και από
το θάνατο στην παντοτινή ζωή". Μετά από λίγο η κεφαλή του έπεφτε, η δε
ψυχή του πετούσε στα σκηνώματα των δικαίων.
Οι Άγιοι Πρόμος (ή Πρόβος) και Ιλάριος
Μαρτύρησαν δια ξίφους.
Ο Άγιος Μέμνων Αρχιεπίσκοπος Εφέσου
Απεβίωσε ειρηνικά. (Ορισμένοι Συναξαριστές, λανθασμένα τον αναφέρουν σαν επίσκοπο Ιεροσολύμων).
Ο Άγιος Μοδεστός Αρχιεπίσκοπος Ιεροσολύμων
 Όσα
αναφέρονται για τον Άγιο αυτό στους περισσότερους Συναξαριστές, ανήκουν
στη σφαίρα της φαντασίας και μόνο. Τον πατέρα του Ευσέβιο και τη μητέρα
του Θεοδούλη από τη Σεβάστεια της Παλαιστίνης, τους θέλουν επί
Μαξιμιανού (286-305) να πεθαίνουν στη φυλακή, ενώ γνωρίζουμε ότι τα
χρόνια της πατριαρχίας του Αγίου αυτού ήταν από το 632 μέχρι το 634. Ο
Άγιος Μόδεστος, ανακαίνισε τα Ιερά προσκυνήματα, που καταστράφηκαν από
τους Πέρσες και ζήτησε τη συνδρομή των χριστιανών από την Ανατολή.
Οσιακά αφού έζησε και πολλά για τους Αγίους τόπους αφού έκανε, απεβίωσε
ειρηνικά.
Απολυτίκιο. Ήχος γ’. Θείας πίστεως.
Θείων
έργων σου, τη επιδείξει, πάσαν εύφρανας, Σιών την θείαν, των Αποστόλων
πλουτήσας την έλλαμψιν, και τω Σωτήρι οσίως ιερεύσας, ιεραρχία και βίου
λαμπρότητι. Πάτερ Μόδεστε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το
μέγα έλεος.
Ο Άγιος Συμεών Αρχιεπίσκοπος Αντιοχείας
Η μνήμη του αναφέρεται στον Συναξαριστή Delehaye σελ. 361, 53 συνοδευμένη με αυτή του Αγίου Μέμνονος επισκόπου Εφέσου.
Η Αγία Θεοφανώ
 Σήμερα
η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη της Αγίας και θαυματουργής Θεοφανούς.
Ήταν σύζυγος του βασιλιά Λέοντα του επονομαζόμενου σοφού. Η Θεοφανώ,
καταγόταν από επιφανή οικογένεια της Ανατολής, και κατοικούσε στην
Κωνσταντινούπολη. Αναδείχθηκε βασίλισσα και παρ' όλο τα μεγαλεία και
τον πλούτο που την πλαισίωνε, διατήρησε τη ταπεινοφροσύνη και την
μετριοφροσύνη που την χαρακτήριζε πριν. Προτιμούσε να είναι απλά
ντυμένη και να βρίσκεται δίπλα στους ανθρώπους που την χρειαζόντουσαν.
Γι' αυτό ντυνόταν απλά για να μην αναγνωρίζεται και με την συνοδεία δύο
έμπιστων υπηρετριών της, γύρναγε στα σπίτια των φτωχών και
κατατρεγμένων και πρόσφερε την βοήθειά της. Ήταν τόση η πίστη της, που
αξιώθηκε να θαυματουργήσει. Όταν εγκατέλειπε η ιατρική επιστήμη κάποιον
ασθενή διότι δεν μπορούσε να τον θεραπεύσει, του επανέφερε την υγεία
του η Αγία με την δύναμη της ψυχής της. Παρ' όλο τις πίκρες που δέχθηκε
στη ζωή της η Αγία Θεοφανώ υμνούσε τον Κύριο με μία άσβεστη φλόγα.
Αναπαύθηκε εν ειρήνη και το άγιο λείψανό της βρίσκεται στο πατριαρχείο
Κων/πόλεως.
Απολυτίκιο. Ήχος δ’. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.
Προελομένη
τα ουράνια πόθω, Θεοφανώ την βιοτήν διεξήλθες, αγγελικώς εν γη
περιπολεύουσα, όθεν κατηξίωσαι, ουρανίων χαρίτων, συν Αγγέλων τόξεσι,
και Αγίων χορείαις, παριστάμενη τω Παμβασιλεί ον εκδυσώπει, ευρείν ημάς
έλεος.
Ο Άγιος Νικόλαος ο Χρυσοβέργης
Ο
Νικόλαος ο Β’, ο Χρυσοβέργης (και όχι Γραμματικός, όπως τον αναφέρει ο
Άγιος Νικόδημος), διαδέχτηκε στον Πατριαρχικό θρόνο τον παραιτηθέντα
Πατριάρχη Αντώνιο τον Γ’ (984-995). Κόσμησε με την ευαγγελική του ζωή
τον οικουμενικό θρόνο με οσιακά έργα και απεβίωσε ειρηνικά. |
