Ο ξενόφερτος αυτός άγιος μας ήρθε στα τέλη της δεκαετίας του 70.
Μέχρι τότε δεν υπήρχε στη χώρα μας η ανάγκη δημιουργίας μιας μέρας
αφιερωμένης στον έρωτα.
Και γιατί να υπήρχε άλλωστε;
Ζούμε ίσως στην πιό ερωτική περιοχή του πλανήτη, με έναν
ήλιο ζωοδότη 350 μέρες να φωτίζει τις ψυχές μας. Τι
την χρειαζόμασταν αυτή τη μέρα;
Η κάθε μας μέρα ήταν και μια γιορτή του παντοδύναμου "θεού", αγαπούσαμε
και μας αγαπούσαν, χωρίς να χρειάζεται να μας υπενθυμίζει κάποιος πως
πρέπει να το κάνουμε!
Αγγίζαμε, φιλούσαμε, προσφέραμε, επικοινωνούσαμε.
Ίσως στην πορεία του χρόνου, βάλαμε στην άκρη αυτή την αμεσότητα της
αγάπης, και χρειάστηκε να ρυθμίσουμε το "ξυπνητήρι" μας στις 14 Φλεβάρη,
για να μας ξυπνά από το λήθαργο της αποξένωσης μας.
Ίσως πάλι να ήταν μια καλή ευκαιρία, να κινηθεί μια μέρα το εμπόριο του
έρωτα.
Όπως και νά'χει, αυτή η μέρα δε μου λέει τίποτα!
Θα αγαπώ και θα ερωτεύομαι με την καρδιά και όχι με τις επιταγές του
μαρκετινγκ!
Και έτσι για την ιστορία, δυό λόγια για το ποιός ήταν ο εν λόγω άγιος:
Η ιστορία Άγιος Βαλεντίνος γεννήθηκε στην πόλη Terni της Ιταλίας
γύρω στο 175 μ.Χ. Έγινε ο πρώτος επίσκοπος το 197 μ.Χ. και πέθανε στις
14 Φεβρουαρίου του 273 μ.Χ. Η παγκόσμια φήμη του οφείλεται στον θρύλο,
που γεννήθηκε στις Αγγλοσαξονικές χώρες, και λέει ότι συνήθιζε να
δωρίζει στους νέους επισκέπτες του ένα λουλούδι από τον κήπο του. Σε δύο
απ' αυτούς γεννήθηκε η αγάπη που τους έφερε σε γάμου κοινωνία και
έζησαν τόσο ευτυχισμένοι ώστε και άλλοι νέοι έκτοτε ακολούθησαν το
παράδειγμά τους, επισκεπτόμενοι το Terni.
Η εορτή των ερωτευμένων έχει ως αφετηρία την προσπάθεια της παπικής εκκλησίας να θέση τέλος σε μία λαϊκή παγανιστική τελετή για
την γονιμότητα. Ήδη, από τον 4ο αιώνα π.Χ., οι Ρωμαίοι Παγανιστές
απέτιναν σέβας, με μία μοναδική ετήσια τελετή, στον θεό Lupercus
(Λυκιδεύς). Τα ονόματα των ανδρών και των γυναικών που λάτρευαν αυτόν
τον θεό έμπαιναν μέσα σε μια κάλπη και αναμειγνύονταν καταλλήλως. Ένα
μικρό παιδί επέλεγε στην τύχη μερικά ζευγάρια, τα οποία για ένα ολόκληρο
χρόνο θα ζούσαν σε στενή προσωπική επαφή έως ότου η τελετή της
γονιμότητας λάμβανε τέλος. Το επόμενο έτος θα επαναλαμβανόταν το ίδιο με
άλλα ζευγάρια. Αποφασισμένοι να θέσουν τέλος σ' αυτή την παλαιά
(μεσαιωνική) πρακτική τα Lupercalia,
Ένας από τους πολλούς θρύλους που υπάρχουν γύρω από το όνομα αυτού
του Αγίου, λέει, ότι ο Βαλεντίνος ήταν ένας ιερέας που υπηρέτησε κατά
την διάρκεια του 3ου αιώνα στην Ρώμη. Όταν ο αυτοκράτορας Κλαύδιος* ο
δεύτερος ανακάλυψε ότι μόνο οι άγαμοι στρατιώτες του υπηρετούσαν
καλύτερα, τους απαγόρευσε να παντρεύονται. Ο Άγιος Βαλεντίνος, όμως, δεν
συμβιβάστηκε με αυτήν την άδικη απόφαση και άρχισε να παντρεύει τους
στρατιώτες κρυφά. Όταν όμως η δράση του Βαλεντίνου αποκαλύφθηκε, ο
Κλαύδιος Β εξοργίστηκε τόσο πολύ που διέταξε αμέσως τον θάνατο του
ιερέα.
Σύμφωνα με ένα άλλο θρύλο ο Άγιος Βαλεντίνος ήταν ένας φυλακισμένος
σε μια από τις Ρωμαϊκές φυλακές που ερωτεύτηκε την κόρη του δεσμοφύλακά
του, γεγονός που τον οδήγησε στην εκτέλεσή του. Λίγο πριν πεθάνει άφησε
στην κόρη του δεσμοφύλακα ένα γράμμα αγάπης με την υπογραφή «from your
Valentine» (από τον Βαλεντίνο σου), φράση που έχει μείνει μέχρι και
σήμερα.
*Ο τέταρτος
ρωμαίος αυτοκράτορας, διάδοχος του θείου του
Τιβέριου.
Βασίλευσε από
το 41-54 μ.Χ. Είχε αρκετές νίκες σε πολεμικές επιχειρήσεις αλλά ήταν
ασταθής
χαρακτήρας επηρεαζόμενος από διαφόρους ευνοούμενούς τους, καθώς και από
τη
σύζυγό του Μεσσαλίνα. Για να ανέβει στο θρόνο τον βοήθησε ο
Ηρώδης
Αγρίππας Α', γι αυτό ο Κλαύδιος του
έδωσε ολόκληρη την Παλαιστίνη.
Ο Κλαύδιος
βοήθησε αρκετά τους Ιουδαίους, δίνοντάς τους θρησκευτική ελευθερία.
Λόγω θρησκευτικών ταραχών στη Ρώμη έδιωξε τους Ιουδαίους, μεταξύ αυτών
ήταν ο
Ακύλας
με τη σύζυγό του Πρίσκιλλα, τους οποίους ο
απ.
Παύλος συναντά στην
Κόρινθο
(Πράξεις
18:2). Η πείνα που προφητεύτηκε από τον ’γαβο, έλαβε χώρα επί των ημερών
του
(Πράξεις 11:28).
Πέθανε το 54 μ.Χ.
στο 13ο έτος της βασιλείας του, δηλητηριασμένος από τη δεύτερη
σύζυγό του Αγριππίνα. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Νέρωνας. Πηγές: http://www.agnostos.gr http://iparxei-mageia.pblogs.gr
|