Το αυτονόητο για κάθε 9χρονο παιδί είναι
να πηγαίνει σχολείο. Ένα παιδί όμως στους Ταξιάρχες Κύμης παραμένει στο
σπίτι του, κλαίγοντας επί ώρες, βλέποντας τα υπόλοιπα παιδιά να φεύγουν
για το σχολείο. Ο 9χρονος Κωνσταντίνος έχει αυτισμό και χρειάζεται
σύμφωνα με τη γνωμάτευση του ΚΕΔΔΥ εκπαιδευτικό ειδικής αγωγής. Στο
δημοτικό σχολείο Κονιστρών που παρακολουθεί ο μικρός Κωνσταντίνος δεν
τοποθετήθηκε ειδικός εκπαιδευτικός με αποτέλεσμα να παραμένει σπίτι
του. Ο πατέρας του Γιάννης Ζαφείρης, έχει
διαμαρτυρηθεί στην Πρωτοβάθμια και σε κάθε υπεύθυνο, χωρίς όμως να έχει
βρεθεί ακόμα λύση. Με ανοιχτή επιστολή του προς κάθε υπεύθυνο εκφράζει
την αγανάκτησή του για αυτή την κατάσταση, ζητώντας το αυτονόητο: "Με
την επιστολή μου αυτή θα ήθελα να εκφράσω την αγανάκτησή μου, την οργή
μου, για την ανάλγητη συμπεριφορά του κράτους "δικαίου" και την
"κοινωνία των ανθρώπων" όπως συνηθίζετε να την αποκαλείτε κάποιοι. Ονομάζομαι Ζαφείρης Γιάννης,
κάτοικος Ταξιαρχών του δήμου Κύμης Ευβοίας. Είμαι πατέρας ενός παιδιού
με αυτισμό, το οποίο προσπαθώ να μεγαλώσω όσο γίνεται πιο φυσιολογικά,
να του δώσω τις γνώσεις εκείνες που επιτρέπει η κατάστασή του ώστε να
βγει στην κοινωνία με κάποια εφόδια που μπορεί να έχει ένα παιδί με
τέτοια προβλήματα. Το παιδί μου σήμερα είναι 9 ετών και
έχει ζήσει αυτό και όλη μας η οικογένεια το γολγοθά της γραφειοκρατίας,
της αδιαφορίας και της εγκατάλειψης, από την επίσημη πολιτεία και τους
ανθρώπους της στις διάφορες υπηρεσίες. Τον Κωνσταντίνο
μου τον πήγα σε ηλικία 3 1/2 ετών στον παιδικό σταθμό και μου τον
έδιωξαν. Στην πρώτη τάξη πήγαμε στο δημοτικό σχολείο Κονιστρών. Σύμφωνα
με τις γνωματεύσεις (2006) των ειδικών του ΚΔΑΥ Ευβοίας ο Κωνσταντίνος
έπρεπε να παρακολουθεί το πρόγραμμα του σχολείου στο Τμήμα Ένταξης
παρουσία ειδικού παιδαγωγού. Το παιδί όμως παρακολουθούσε το πολύ δύο
ώρες την ημέρα, με αποτέλεσμα τις υπόλοιπες να το έχω μαζί μου και να
το πηγαινοφέρνω από την Κύμη στο Αλιβέρι σε ιδιώτη ειδικό παιδαγωγό με
τεράστια οικονομική αιμορραγία και σοβαρές επιπτώσεις στη δουλειά μου. servitoros.gr
Το
2007 ο Κωνσταντίνος πήγε στο σχολείο 2 μήνες αφότου ξεκίνησαν τα
σχολεία γιατί δεν υπήρχε εκπαιδευτικός της ειδικής αγωγής. Τον Ιούνιο
του 2009, η γνωμάτευση των ειδικών του ΚΕΔΔΥ (Κέντρο Διαφοροδιάγνωσης,
Διάγνωσης και Υποστήριξης), προτείνει τη διάθεση εκπαιδευτικού της
ειδικής αγωγής για την παράλληλη στήριξη του μαθητή στο Δημοτικό
Σχολείο Κονιστρών. Από την αρχή της σχολικής χρονιάς
όμως ο Κωνσταντίνος παίρνει στην πλάτη τη σχολική του τσάντα και
στέκεται έξω από την εξώπορτα του σπιτιού μου κλαίγοντας επί ώρες,
βλέποντάς με να φεύγω με τα άλλα δύο μου παιδιά για το σχολείο. Ο ίδιος
μένει χωρίς σχολείο, γιατί δεν έχει τοποθετηθεί ειδικός εκπαιδευτικός
στις Κονίστρες. Μένει στο σπίτι παράνομα, γιατί τα παιδιά στην ηλικία
του πρέπει σύμφωνα με το νόμο να βρίσκονται στο σχολείο. Στις
διαμαρτυρίες μου προς το διευθυντή της πρωτοβάθμιας στην Εύβοια, προς
το 2ο Γραφείο της Πρωτοβάθμιας στην Κύμη, όλοι μου λένε ότι έχω δίκιο,
αλλά ότι δεν μπορούν να δώσουν λύση. Έχω εγκαταλείψει σχεδόν πλέον τη
δουλειά μου και την υπόλοιπη οικογένεια τρέχοντας κάθε μέρα από γραφείο
σε γραφείο στον κάθε ανευθυνοϋπεύθυνο. Ακούω καθημερινά
πολλά "έργα" που τάχα έγιναν, για τα παιδιά με ειδικές ανάγκες και
αναρωτιέμαι μήπως εγώ ζω σε κάποια άλλη χώρα; Εγώ ξέρω ότι έχω
καταστραφεί οικονομικά, πληρώνομαι χοντρά, για να παρέχεται στο γιο μου
η δωρεάν τάχα παιδεία. Εγώ καταρρακώνομαι ψυχολογικά γιατί δεν φτάνω
πλέον να δώσω στο παιδί μου αυτά που δικαιούται. Ζητώ το αυτονόητο. Το 2009 να πάει το παιδί μου στο σχολείο! Ζητώ
από τους αρμόδιους φορείς της πολιτείας να ενδιαφερθούν και για τα
παιδιά της φτωχολογιάς, όχι στα λόγια αλλά με πράξεις. Τόσοι αδιόριστοι
της ειδικής αγωγής υπάρχουν. Γιατί τα χρήματα του λαού τα δίνουν,
άλλοτε για "δομημένα" που τα λέγανε άλλοτε για το χρηματιστήριο και
κάνουν φτερά κάθε τόσο; Γιατί αφήνουν το δικό μου Κωνσταντίνο, τη Μαρία
από το παρακάτω χωριό, το Χρηστάκη από τη Χαλκίδα και τόσα άλλα
παιδάκια με προβλήματα αβοήθητα στη μοίρα τους; Ζητώ από τους αρμόδιους της πολιτείας, να κάνουν αυτό για το οποίο κάθονται στις καρέκλες, που εγώ σαν φορολογούμενος πληρώνω. Να
μην στερήσουν άλλο από τον Κωνσταντίνο μου τη δωρεάν, δημόσια παιδεία
που λένε, στα κανάλια αλλά εγώ την ακριβοπληρώνω. Να μην συνεχίσουν
άλλο τη διάλυση της οικογένειάς μου. Να μη με οδηγήσουν σε πράξεις
απόγνωσης".
| 
