 Εξερεύνηση...Ηρεμία...Απομόνωση...Αναζήτηση..
Αυτές
είναι μερικές από τις λέξεις που σου έρχονται στο μυαλό μόλις φύγεις
από το χωριό Μπούρος και αρχίζεις να ανεβαίνεις τον χωματόδρομο για τον
Κάλαμο, το Καστρί ή το Ποτάμι. Από την πρώτη κιόλας στροφή του δρόμου
καταλαβαίνεις ότι αν είσαι τύπος που βαριέται να κουνήσει, δεν
πρόκειται ποτέ να σου αρέσει εδώ και δεν πρόκειται και ποτέ να βρεις
εδώ κάποιον φίλο σου...
Η Νότια Εύβοια είναι κατάλληλη μόνο για
όποιον του αρέσει η περιπέτεια, η εξερεύνηση, η φυσική ζωή και λίγο η
ταλαιπωρία.
Εδώ ο πολιτισμός δεν έχει έρθει. Μπορεί μερικά χιλιόμετρα πάνω στα
βουνά να βλέπεις τις ανεμογεννήτριες, αλλά προς Θεού, η υπόλοιπη δεν
είναι ένα σύγχρονο μέρος. Ευτυχώς !!!
Σαν να πέρασες ξαφνικά μέσα από μία ρωγμή του χρόνου, εδώ θα ζήσεις σαν
να βρίσκεσαι μερικές δεκαετίες πίσω: τότε που οι άνθρωποι πήγαιναν στη
θάλασσα όχι για να κάνουν φιγούρα το νέο μαγιό ή τη σαγιονάρα, αλλά για
να διασκεδάσουν παίζοντας παιχνίδια στην άμμο και κολυμπώντας στα
καταγάλανα νερά.
Εδώ θα βρεις την αυθεντική ομορφιά της παραλίας. Μπορείς να έρθεις είτε
για ημερήσια εκδρομή/μπάνιο είτε για να μείνεις μερικές μέρες παραπάνω.
Αν σου αρέσει το ελεύθερο camping, εδώ μπορεί και να βρεις τον
προσωπικό σου Παράδεισο. Με το που ξυπνάς το πρωί και βγαίνεις από τη
σκηνή σου βλέπεις αυτό το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας και νιώθεις
ένας ναυαγός, ένας νέος Ροβινσώνας στην απεραντοσύνη του πελάγους...
Γι αυτό λέμε ότι η Νότια Εϋβοια είναι τελικά ο τελευταίος Παράδεισος! Απο το κύριο άρθρο του "ektos.gr".... |
