Andronianoi On Line

«Το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ έφτασε στο τέλος του» εκτιμά ο Λεωνίδας Κύρκος και επισημαίνει ότι «δεν τίθεται θέμα ηγεσίας, αλλά θέμα επανεκτίμησης της γραμμής και των μεθόδων». «Μη δίνετε και μεγάλο βάρος στην άρνηση του Καραμανλή για συνεργασία με τον ΛΑΟΣ. Η ιδέα κερδίζει έδαφος» προειδοποιεί...
«Με το χέρι στην καρδιά, νομίζω ότι το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ έφτασε στο τέλος του. Και σφραγίσθηκε με μια ήττα. Συνεπώς, δεν βλέπω περιθώρια να βγει από αυτό το αδιέξοδο. Δεν ξέρω τι άλλες σκέψεις μπορεί να υπάρξουν» δηλώνει στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς.

«Κατά τη γνώμη μου, ο ΣΥΡΙΖΑ από την αρχή υπήρξε ένα λάθος. Το λάθος αυτό το πληρώσαμε με μια ήττα, διότι κατέληξε να αλλοιωθεί σε τέτοιο βαθμό η φυσιογνωμία και η γραμμή του ΣΥΝ, ώστε ο σκληρός πυρήνας του, οι αφοσιωμένοι σύντροφοι, στελέχη και μέλη μας, που χρόνια τώρα δίνουν τη μάχη για να επιβιώσει η προσπάθεια της ανανεωτικής αριστεράς, κυριολεκτικά τα είχαν χαμένα» προσθέτει.

Ο κ. Κύρκος χαρακτηρίζει εκ νέου για «σημαντική ήττα» στις 7 Ιουνίου η οποία, κατά τον ίδιο, οφείλεται στην «έλλειψη σαφούς πολιτικής, διότι στην πολιτική του Συνασπισμού επικάθησε ο ΣΥΡΙΖΑ με την αξίωση να καθορίζει αυτός την κατεύθυνση και την πολιτική. Το πιο κλασικό παράδειγμα, που δεν επιδέχεται αντίρρηση, είναι η περίπτωση της δεύτερης θέσης στο ευρωψηφοδέλτιο».

Για το ηγετικό δίδυμο Αλαβάνου - Τσίπρα ο Λ.Κύρκος θεωρεί ότι «οι δύο συνεργάζονται αρμονικά και δεν είναι εκεί η πηγή των κακών». «Κατά τη γνώμη μου, και νομίζω ότι σε αυτό είμαστε όλοι σύμφωνοι, δεν τίθεται θέμα ηγεσίας. Αλλά, βεβαίως, τίθεται θέμα επανεκτίμησης και της γραμμής μας και των μεθόδων μας. Και επίσης, των σχέσεών μας με ολόκληρο τον δημοκρατικό χώρο» προσθέτει.

«Μεθαύριο θα βαδίσουμε στις εθνικές εκλογές. Υποστηρίξαμε με πάθος την ιδέα ότι ο δικομματισμός αποτελεί πηγή δεινών, όμως οφείλουμε να απαντήσουμε και στο 'μετά τον δικομματισμό, τι'; Υπάρχει αναμφισβήτητα ένα πρόβλημα εξουσίας» συμπληρώνει και σημειώνει για το ΛΑΟΣ: «Μη δίνετε και μεγάλο βάρος στην άρνηση του Καραμανλή, η ιδέα κερδίζει έδαφος. Εκμεταλλεύεται τα φοβικά σύνδρομα του λαού, κυρίως την ανασφάλεια, και κάνει παιχνίδι. Είναι απειλή στο βαθμό που η αριστερά δεν αντιλαμβάνεται ότι στην ατζέντα είναι και αυτά τα θέματα».