Andronianoi On Line

Καθισμένοι μεσημέρι στο γραφικό καφενεδάκι του κυρίου Κεφαλά στον Αντιά ξεκινάμε την κουβέντα μαζί του. Είναι πολύ φιλικός και καλοσυνάτος, είναι διατεθειμένος να μας εξηγήσει τα πάντα, χωρίς να κρύψει κάτι. Νιώθουμε ήσυχοι! Θα τα μάθουμε επιτέλους όλα γι αυτή τη φοβερή γλώσσα τα σφυριχτά, που έχει γίνει θρύλος!

Μέχρι να φτάσουμε στον Αντιά, οι κάτοικοι των γύρω περιοχών μας είπαν μια σειρά από αντικρουόμενες απόψεις για τα «σφυριχτά». Κάποιοι στους Πύργους, χωριό κοντά στον Αντιά,  μας είπαν ότι οι κάτοικοι εκεί ήταν Πέρσες που δεν ήθελαν να φανερώσουν την καταγωγή τους, γι αυτό και άρχισαν να μιλούν αυτή την παράξενη γλώσσα, ώστε κανείς να μην καταλαβαίνει την καταγωγή τους! Άλλοι μας είπαν ότι έμαθαν τα σφυριχτά από ανάγκη, για να ειδοποιούν το χωριό, όταν έφταναν σε αυτό οι πειρατές! Άλλοι μας είπαν ότι μιλούν έτσι, γιατί ήταν διωγμένοι από τους Τούρκους!

Ποιά όμως είναι τελικά η αλήθεια;

Ο κος Κεφαλάς ευτυχώς πρόθυμα άρχισε να μας απαντά όλες μας τις ερωτήσεις! Ηλικίας σήμερα 85 ετών, όμως δυνατός, καλοδιατηρημένος και καλογυμνασμένος, άρχισε να καπνίζει το τσιγάρο του και να θυμάται την ιστορία του τόπου από πολύ παλιά!

Οι κάτοικοι εδώ είναι Έλληνες, ίσως πιο Έλληνες και από όλους εμάς τους υπόλοιπους, Κατοικούν στις περιοχές αυτές από την αρχαιότητα, μιλώντας ελληνικά και νιώθοντας την ίδια εθνική υπερηφάνεια με όλους μας! Άρα ο ισχυρισμός ότι είναι Πέρσες αμέσως καταρρίφθηκε, παρ΄όλο που υπάρχει δικαιολογία γιατί πλάσθηκε αυτός ο μύθος. Την εποχή της Ναυμαχίας της Σαλαμίνας ο Ξέρξης άφησε εδώ δύο στρατιώτες, οι οποίοι με φωτιές οδηγούσαν  τα Περσικά καράβια να βρουν την Σαλαμίνα. Οι στρατιώτες αυτοί ξέμειναν εδώ μετά την ήττα των Περσών στη Σαλαμίνα, αφού κανείς δεν σκέφθηκε να περάσει και να τους πάρει. Ο ένας από αυτούς έφυγε, προσπαθώντας να βρει τρόπο να φτάσει στην Πατρίδα του και, έκτοτε, αγνοείται η τύχη του! Ο άλλος έμεινε στην περιοχή, όπου έγινε αγαπητός από τους ντόπιους που του έδωσαν το όνομα «Καράβας», από το καθήκον που είχε να καθοδηγεί τα καράβια στη Σαλαμίνα. Μάστορας στην Πατρίδα του να φτιάχνει αντιάδες, ξύλινο εξάρτημα του αργαλιού, έκανε προκοπή στον τόπο αυτό φτιάχνοντας και πουλώντας τους στην αρχή στους ντόπιους και μετά σε όλους όσους έφταναν εδώ, για να προμηθευτούν καλούς αντιάδες.
Σε αυτόν οφέιλεται και το όνομα Αντιάς που πήρε το χωριό.
Ο ισχυρισμός ότι τα «σφυριχτά» προέκυψαν από την ανάγκη των κατοίκων να ειδοποιούν το χωριό για τους Πειρατές, είχε καταρριφθεί πριν φτάσουμε στον Αντιά, αφού είναι ορεινό χωριό, στο οποίο δεν θα μπορούσαν να φτάσουν τα ...πειρατικά καράβια!

«Τα σφυριχτα»...συνέχισε ο κύριος Κεφαλάς «φτιάχθηκαν από ανάγκη να μιλάμε ο ένας στον άλλο από τη μιά πλαγιά στην άλλη. Το χειμώνα που το κρύο είναι δυνατό και οι φωνές δεν μπορούν να ακουστούν και πολύ μακριά, το σφύριγμα διευκολύνει την επικοινωνία, αφού ο οξύς ήχος διαπερνά την φασαρία του καιρού και την ομίχλη, φτάνοντας καθαρός στην αντιπέρα πλαγιά! Έτσι, αν θέλω να ρωτήσω κάτι έναν φίλο μου που βόσκει τα πρόβατά του στην απέναντι πλαγιά, το πιο εύκολο που έχω να κάνω είναι να του σφυρίξω τα λόγια. Έχοντας όλοι συνηθίσει την διάλεκτο αυτή αμέσως καταλαβαίνουν και απαντούν ανάλογα!
Ο κος Κεφαλάς, ως ο πιο ικανός «σφυριχτής» του χωριού έχει γινει διάσημος και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Στην Αθήνα προσκλήθηκε στο Μέγαρο Μουσικής, όπου σε ειδική εκδήλωση παρουσίασε τη σφυριχτή γλώσσα. Όμως τον γνωρίζουν μέχρι και τη Σουηδία, όπου πηγαίνει κάθε χρόνο για να δει τον έναν από τους γιούς του που μένει εκεί! Οι Σουηδοί φίλοι του γιού του τον βάζουν κάθε φορά να τους μιλά σφυριχτά, γιατί τους φαίνεται απίθανο κάτι τέτοιο.