πιο αποτελεσματικά καταπολεμούν την διαφθορά χώρες όπως η Μποτσουάνα, η Ουρουγουάη και η Σλοβενία!!!
Η εφημερίδα La Repubblica δημοσιεύει ένα εκτενέστατο άρθρο για τη χώρα
μας, με τίτλο «Ελληνική τραγωδία», όπου αναλύεται η «κατρακύλα» της
κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης, από τους Ολυμπιακούς Αγώνες
μέχρι τον πρόσφατο ανασχηματισμό. Στην Il Messaggero, η Ελλάδα
κατατάσσεται στις χώρες με την υψηλότερη διαφθορά και ξεπερνά κράτη
όπως η Ουρουγουάη, η Μποτσουάνα και η Σλοβενία.
Από την εφημερίδα La Repubblica
Τα χρόνια της αναπτυξιακής έκρηξης και της Ολυμπιάδας έχουν
τελειώσει. Η Ολυμπιάδα είναι απλά μια ανάμνηση. Η χώρα πρέπει να κάνει
τους λογαριασμούς της με την κρίση που την σπρώχνει στα πρόθυρα της
χρεοκοπίας. Η Αθήνα ζει ένα εφιαλτικό παρόν: Από δημόσια και ιδιωτικά
χρέη, υψηλότατη ανεργία, αξιωμένους θεσμούς, κοινωνικές εντάσεις. Οι
“bookmakers” στοιχηματίζουν για την έξοδο από το ευρώ του πιο αδύναμου
του κουαρτέτου των “Pigs”, δηλαδή των κρατών που έχουν τεθεί υπό την
επιτήρηση των αγορών εξ αιτίας του εύθραυστου των λογαριασμών τους.
Αλλά η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση δεν μπορεί να επιτρέψει στον εαυτό της ένα
«κραχ». Ιδού γιατί:
Ελλάδα, στη χώρα που κινδυνεύει με χρεοκοπία
Ο Γιάννης Παπαθανασίου, εδώ και ένα μήνα υπουργός Οικονομικών,
προβαίνει σε εξορκισμούς και το ρίχνει στη μυθολογία: «Τις Κασσάνδρες,
εμείς τις γνωρίζουμε. Προφήτευαν ότι δεν θα τα καταφέρναμε να
διοργανώσουμε την Ολυμπιάδα του 2004. Και όλοι ξέρουν πώς πήγαν οι
Ολυμπιακοί Αγώνες. Τώρα θέλουν να γυρίσουν πίσω τους δείκτες του
ρολογιού και να μας ξαναφέρουν τη δραχμή. Αλλά εμείς είμαστε μια χώρα
υγιής που αναπτύχθηκε με ετήσιο ρυθμό 4% από το 2001. Θα αποδείξουμε
ότι σφάλουν».
Το ελπίζουν και οι Βρυξέλλες. Αλλά μετά από 7 χρόνια αναπτυξιακής
έκρηξης, ο άνεμος στο Αιγαίο γύρισε. Και οι ΄Ελληνες ξαναξύπνησαν με
ένα συνεχώς αυξανόμενο χρέος που έφτασε στο 94% του ΑΕΠ, με μια αδύναμη
κυβέρνηση (η Κεντροδεξιά του Κώστα Καραμανλή έχει πλειοψηφία μιας μόνον
έδρας στη Βουλή), με τους δύο κινητήριους μοχλούς της οικονομίας
–τουρισμός και θαλάσσιοι ναύλοι που αντιπροσωπεύουν το 40% του ΑΕΠ-
σχεδόν εκτός λειτουργίας.
Τα αγκυροβολημένα πλοία στον Πειραιά αποτελούν το ενδεδειγμένο
θερμόμετρο για να διαπιστώσει κανείς την κατάσταση της υγείας του ευρώ.
«Σας ανησυχεί το γεγονός;», ρωτάται ο εφοπλιστής Λεωνίδας Πολέμης:
«΄Οχι. Η οικογένειά μου κάνει αυτή τη δουλειά εδώ και 200 χρόνια και
κρίσεις σαν κι αυτή έχει δει πολλές. Θα βγούμε από την κρίση και εμείς
και η Ελλάδα. Είμαι έτοιμος να βάλω και στοίχημα».
Δεν είναι ο μόνος. Ακόμη και οι ΄Αγγλοι “bookmakers” δέχονται
στοιχήματα για την έξοδο της Αθήνας από το ευρώ. Τα στοιχήματα
κυμαίνονται τώρα στο 15%, πριν δύο εβδομάδες ήταν στο 25%. Η αγορά
τίτλων του ελληνικού δημοσίου γίνεται όλο και πιο δύσκολη: Πριν από ένα
χρόνο, το Υπουργείο Οικονομικών αναχρηματοδοτούσε το εθνικό χρέος,
δανειζόμενο με επιτόκιο κατά 0,55% μεγαλύτερο σε σχέση με τη Γερμανία.
Σήμερα δανείζεται με επιτόκια υψηλότερα του 2,6% σε σχέση με τη
Φρανκφούρτη.
Και ο φόβος είναι ο κατήφορος να γίνει ακόμη πιο απότομος (το 2008
προβλέπονται εκδόσεις ομολόγων του ελληνικού δημοσίου ύψους 43 δις
ευρώ) υποχρεώνοντας την Αθήνα να υψώσει λευκή σημαία και να ζητήσει
βοήθεια από τις Βρυξέλλες ή από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Το
πρόβλημα είναι απλό –γράφει ο διεθνής οίκος αξιολόγησης S&P που
μόλις υποβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας (όπως το έκανε
με την Ισπανία και την Πορτογαλία) στη θέση Α-1, τη χειρότερη μεταξύ
των 16 χωρών της ευρωζώνης- η Ελλάδα αναπτύχθηκε πολύ, αλλά δεν
αντιμετώπισε τα διαρθρωτικά της προβλήματα.
Ιδού ο κατάλογος που σε μας τους Ιταλούς φαίνεται οικείος: Μη
βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα, υψηλότατες δημόσιες δαπάνες, ανελαστικές
δαπάνες για μισθούς του υπέρογκου ελληνικού Δημοσίου. Βαριά φορτία όταν
η οικονομία «τραβά», δυσβάστακτα όταν σταματά. «Είμαστε μια από τις
λίγες χώρες με θετικό πρόσημο ανάπτυξης και το 2009», ισχυρίζεται με
υπερηφάνεια ο Παπαθανασίου. «Είμαστε ένα έθνος με ορισμένα διαχρονικά
κακά και με γιατρούς ανίκανους να τα θεραπεύσουν», μας λέει ο ταξιτζής,
Θεόδωρος Παπακωνσταντίνου.
Η κυβέρνηση Καραμανλή σέρνεται. Πρώτα γονάτισε από το σκάνδαλο του
Βατοπεδίου και μετά από τα επεισόδια του Δεκεμβρίου, όταν ένας
αστυνομικός σκότωσε στα Εξάρχεια, το προπύργιο των αναρχικών, τον
15χρονο Αλέξη Γρηγορόπουλο. Τα 28 δις ευρώ που δόθηκαν από την
κυβέρνηση για τη στήριξη ενός τραπεζικού συστήματος λίαν εκτεθειμένου
στα Βαλκάνια, που αντιμετωπίζουν δυσκολίες, επέτειναν τη δυσαρέσκεια.
«Πριν από μια εβδομάδα, αποβιβάστηκαν στον Πειραιά με τρακτέρ οι
ελαιοπαραγωγοί της Κρήτης ζητώντας βοήθεια από το Υπουργείο
Οικονομικών, όπως οι τραπεζίτες, και η κυβέρνηση δεν βρήκε τίποτε
καλύτερο από το να τους υποδεχθεί με δακρυγόνα», μας λέει ένας πολίτης.
Υπάρχει μια διάχυτη και ανησυχητική δυσαρέσκεια που διαπερνά τους
θεσμούς, δηλώνει ο Ιταλός πρέσβης στην Αθήνα, Gianpaolo Scarante. Στο
στόχαστρο η εσωτερική πολιτική, ανίκανη να ανανεωθεί. Αλλά όχι μόνον:
Παρά τους πόρους από την Ε.Ε. που ήταν τα «κύρια καύσιμα» της
εντυπωσιακής ανάπτυξης της Ελλάδας στον τομέα των υποδομών, ακόμη και
το ενιαίο νόμισμα, συνένοχος της αύξησης των τιμών, κινδυνεύει να
παραπεμφθεί στο εδώλιο των κατηγορουμένων.
Τα δακρυγόνα και τα δεμένα πλοία στον Πειραιά, τα οικονομικά μεγέθη
που όλο και παραπαίουν και οι εικόνες των κουκουλοφόρων που καίνε τα
ΑΤΜ στους δρόμους της Αθήνας, ρίχνουν νερό στο μύλο εκείνων που
ελπίζουν πως μια τόσο αδύναμη Ελλάδα θα πρέπει να απαγκιστρωθεί από το
τρένο του ευρώ, παρασύροντας στην άβυσσο και την Ισπανία (στην οποία
σοβεί κρίση, αλλά με πολύ λιγότερα χρέη) και την Ιρλανδία και την
Ιταλία, η οποία πριν από την ελληνική κρίση θεωρείτο ο πιο αδύναμος
κρίκος της Ε.Ε.
Ο Καραμανλής, μετά τα επεισόδια τον Δεκέμβριο του 2008, προέβη σε
έναν ριζοσπαστικό ανασχηματισμό της κυβέρνησής του, που πολύ λίγο
έπιασε τόπο. Το κόμμα του, η Νέα Δημοκρατία, ξεπεράστηκε στις
δημοσκοπήσεις από τους σοσιαλιστές του ΠΑΣΟΚ. Και οι αναλυτές θεωρούν
σχεδόν σίγουρες τις πρόωρες εκλογές, που ίσως συμπέσουν με τις
ευρωεκλογές του Ιουνίου.
Η Αθήνα, υπό το άγρυπνο βλέμμα του Ecofin, εξήγγειλε αυτές τις
μέρες πρόγραμμα λιτότητας: πλαφόν στις αυξήσεις των μισθών του δημοσίου
(προβλεπόταν αύξηση κατά 10% το 2009), περικοπές δαπανών, νέοι φόροι
στα οινοπνευματώδη και τα τσιγάρα και ένα σχέδιο ιδιωτικοποιήσεων που
θα αποφέρει ένα δις ευρώ.
Θα αρκέσουν όλα αυτά;
Και η κυβέρνηση θα έχει το χρόνο και την ικανότητα να τα πραγματοποιήσει;
Το φιάσκο της πώλησης της Ολυμπιακής δεν επιτρέπει περιθώρια
αισιοδοξίας. Αλλά η Ελλάδα, έξω από το ευρώ, λέγουν οι αναλυτές, είναι
ένα σενάριο, το οποίο οι Βρυξέλλες δεν μπορούν να επιτρέψουν. Η Αθήνα
έχει ήδη εξασφαλίσει μεταξύ Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου το 35% των
δανειακών της αναγκών για το 2009. Και εάν η κατάσταση επιδεινωθεί,
είναι πολύ πιθανό η ίδια η Ε.Ε. να «βουλώσει τις τρύπες».
Προσυπογράφοντας στην κυριολεξία τους τίτλους του ελληνικού δημοσίου.
Γιατί κανείς στην Ευρώπη δεν θα ήθελε να δει μιαν ευρωπαϊκή εκδοχή των
Lehman με την Ελλάδα στον κεντρικό ρόλο.
Από την εφημερίδα Il Messaggero
Η Ιταλία σύμφωνα με την κατάταξη της Τransarency International δεν καταπολεμά σε ικανοποιητικό βαθμό τη διαφθορά.
Σύμφωνα μάλιστα με το Worldwide Governance Indicators η Ιταλία και
η Ελλάδα βρίσκονται στις τελευταίες θέσεις της ευρωπαϊκής κατάταξης.
Στην διεθνή κατάταξη του 2008 της ΜΚΟ Transparency International, η
οποία αφορά 180 χώρες, η Ιταλία σε κλίμακα 1-10 βαθμολογείται με 4,8
(55η θέση) ενώ χαρακτηριστικά αναφέρεται πως αμέσως μετά και τελευταία
ευρωπαϊκή χώρα είναι η Ελλάδα με αξιολόγηση 4,7, στην Ευρώπη των 15 της
Ευρωζώνης.
Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία πιο αποτελεσματικά καταπολεμούν την διαφθορά χώρες όπως η Μποτσουάνα, η Ουρουγουάη και η Σλοβενία.
|
