 Λέγεται και πίγκα, συγγενεύει με τη στήρα και το ροφό.
Μήκος: φτάνει και 1,50 μ., βάρος και 50 κιλά.
Χρώμα: καφετί ομοιόμορφο ή γκριζωπό με βούλες κιτρινωπές σκόρπιες στα πλευρά, στους μεγάλους αραιές στους νέους πιο πυκνές.
Το σώμα του είναι χοντρό, το κεφάλι περίπου 1/3 του μάκρους με
προεξοχή στο μέτωπο, μάτια ψηλά στην κορφή, στόμα με το κάτω σαγόνι που
προεξέχει, χείλια παχειά, δόντια πολύ κοφτερά σε διπλή σειρά. Τα βραγχιακά επικαλύμματα
είναι στην άκρια, στο ύψος των ματιών ενισχυμένα με μια σκληρή,
κοκκάλινη προεξοχ... ΣΥΝΕΧΕΙΑ
|
Λέγεται και βατραχόψαρο και φλάσκα, ήταν γνωστό και στους αρχαίους, ο Αριστοτέλης το αναφέρει ως βάτραχος ο αλιεύς.
Μήκος: 0,50 ώς 1,50, σχεδόν το μισό μάκρος πιάνει το στόμα του.
Χρώμα: ράχη καστανή, σταχτιά κοιλιά.
Η όλη του μορφή παράξενη. Τα μάτια του βρίσκονται στην κορυφή του
κρανίου, το στόμα έχει άνοιγμα ως 30 εκ. και είναι οπλισμένο με πολλές
ομάδες μυτερά δόντια. Απ’ το πάνω σαγόνι κι απ’ το κάτω τού κρέμονται
προεξοχές ανώμαλες, μοιάζουν με κουρελάκια. Το δέρμα του είναι γυμνό
και γυαλιστερό, χωρίς λέπια, με αγκάθια πολλά και σκληρές προεξοχές. Τα
θωρακικά του πτερύγια προεκτείνονται σα χέρια, μ’ αυτά στηρίζεται και σέρνεται στο βυθό. Πίσω από κάθε πτερύγιο θωρακικό έχει ένα σκληρό αγκάθι (άκανθα κορακοει ... ΣΥΝΕΧΕΙΑ |
Λέγεται και αγγελόψαρο, μοιάζει με το βιολί, ενδιάμεσο είδος μεταξύ του καρχαρία και του σελαχιού.
Μήκος: φτάνει και 2 μ.
Χρώμα: ράχη γκριζοπράσινη λαδιά ή γκριζοκαφεδιά με σκούρες σκόρπιες κηλίδες και στίγματα, σχεδόν άσπρη κοιλιά.
Το σώμα της είναι πλακωτό, στενόμακρο, το κεφάλι της μεγάλο. Τα θωρακικά και κοιλιακά πτερύγια είναι πολύ ανεπτυγμένα και σχηματίζουν σα ρόμβο, τα ραχιαία πτερύγια φτάνουν πάνω απ’ την ουρά, είναι μικρά και το ουραίο μικρό και λοξό, εδρικό δεν υπάρχει. Το στόμα της στην άκρη του ρύγχους έχει προεξοχές στο πάνω χείλος σα μουστάκια. Οι φυσητήρες μισοκυκλικοί, λίγο πίσω απ’ τα μάτια.
|
 Η επιστημονικη του
ονομασια είναι sciaena umbra και ανηκει
στην οικογενεια των Σκιαινιδων.
Εχει σχημα ατρακτοειδες
και μακροστενο. Το ραχιαιο
του πτερυγιο αποτελειται
δυο ξεχωριστα ‘’κομματια’’.
Το εδρικο εχει 10 σκληρα αγκαθια
ενώ το δευτερο αποτελειται
από 20-25 μαλακές ακτινες. Το
χρωμα του είναι πρασινωπο-λαδι
και είναι χαρακτηριστικα
πιο ανοιχτοχρωμο στην κοιλια
του. Το βαρος του μπορει να
φτασει τα 4-5 κιλα και το συνολικο
του μηκος τα 70 εκ. Ο τοπος που
ζει είναι , συνηθως ,στενα
βραχωδη σημεια και τα συνανταμε
σε μικρα κοπαδια. Επισης
οι σηκιοι ζουν σε βαθη από
0-200 μετρα! Δραστηριοποιειται
κυριως κατά τις βραδυνες
με σκοπο να βρει τροφη. Σχεδον
παντα,τον κυνηγαμε με κοντο
75αρι οπλο στην τρυπα ενώ σπανια
θα συναντησουμε ψαρι αυτου
του ειδους να κινειται εξω
από την τρυπα του. |
 Η επιστημονική του ονομασία είναι Spyraena
sphyraena. Είναι ξεχωριστό ψάρι με κυλινδρικό επιμήκες σώμα. Το στόμα του
αποτελείται απο κοφτερά δόντια. Έχει δύο ραχιαία πτερύγια και δύο κοιλιακά. Το
πτερύγιο της ουράς του είναι διχαλωτό.Το κεφάλι του είναι μεγάλο και μοιάζει
σαν βέλος. Το σώμα το χρωματίζουν κάθετες μολυβί γραμμές. Το μήκος του
ξεκινάει από 40 εκατοστά και μπορεί να φτάσει το 1,50 μέτρο. Ζεί πάντα με το
κοπάδι κοντά στις ακτές. Τρέφεται με όλα τα είδη των ψαριών, αλλά οι μεζέδες
του είναι οι σαρδέλες οι ζαργάνες και οι γόπες. Το κρέας του είναι νόστιμο.
Its scientific name is Spyraena
sphyraena. It is a special fish with cylindric prolonged body. Its mouth has
sharp teeth. It has two back fins and
two belly fins. Its tail fin is for... ΣΥΝΕΧΕΙΑ |
 Η επιστημονική του ονομασία είναι Scomper
scombrus και ανήκει στην οικογένεια Scombridae.
Το σώμα του είναι επιμήκες, το χρώμα του είναι στην ράχη του πράσινο θαλασσί με
σκούρες ραβδώσεις και στην κοιλιά και τα πλευρά είναι ασημί.
Το στόμα του είναι μεγάλο με πολλά δόντια. Έχει δύο ραχιαία πτερύγια με το
μπροστινό να είναι μεγαλύτερο του πίσω.
Τα πλευρικά του και τα κοιλιακά του πτερύγια είναι κοντά και μικρά.
Ζεί στο πέλαγος σε μεγάλο βάθος και ανεβαίνει στην επιφάνεια μόνο για να βρεί
πλαγκτόν που είναι η τροφή του.
Αλιεύεται απο τράτες και γριγρι. Το κρέας του είναι σκούρο αλλά είναι νόστιμο
και πλούσιο σε λιπαρά Ω3. Μαγειρεύεται στον φούρνο.
... ΣΥΝΕΧΕΙΑ |
 Το σώμα της είναι επίπεδο και το κεφάλι της καλύπτει το μίσο του
σωματός της.Το στόμα της είναι τεράστιο και αποτελείται από πολλές
σειρές με μυτερά δόντια. Στο ραχιαίο πτερύγιο της έχει μια μακριά
ακτίνα σαν λοφίο η οποία στην άκρη της έχει ένα σάρκωμα που της
χρησημεύει για δόλωμα. Θάβεται στην άμμο και τεντώνει την ακτίνα και
την κινεί προς όλες τις κατευθύνσεις και το σάρκωμα φαίνεται σαν
ιδανικός μεζές για το ανυποψίαστο θύμα. Μόλις το ψάρι τσιμπίσει το
δώλομα τότε με μία αστραπιαία κίνηση το αρπάζει και το καταβροχθίζει.
Το στομάχι της είναι επεκτάσιμο και μπορεί να φάει ψάρι ίσο με το σώμα
της.
Ζεί σε αμμώδεις και λασπώδεις βυθούς και τρέφεται με
μπακαλιαράκια,καπονάκια και άλλα ψάρια καθώς και με μαλακόστρακα και με
καλαμάρια.
Αλιευέται απο τράτες και δυχτιάρικα.
Η πεσκαντρίτσα τρώγεται και σαν φιλέτο που το παίρνουμε απο την ου... ΣΥΝΕΧΕΙΑ |
 Ανήκει
στην οικογένεια Serranidae και η επιστημονική του ονομασία είναι Serranus
cabrilla.
Το σώμα του είναι επιμήκες και το χρώμα του είναι πορτοκαλί με κάθετες γραμμές
σε πιό σκούρο τόνο.
Στο στόμα του η κάτω γνάθος είναι λίγο πιο μεγάλη απο την άνω και γι' αυτό
προεξέχει ελαφρά.
Το ραχιαίο του πτερύγιο είναι ενιαίο και τα πλευρικά και τα κοιλιακά του
πτερύγια είναι μεγάλα και λεπτά.
Το ουραίο είναι κοφτό. Φτάνει μέχρι μήκος 25 εκατοστών.
Καθώς είναι πετρόψαρο ζεί σε πετρώδεις βυθούς και τρέφεται με σκουλήκια,
κεφαλόποδα, και μικρά ψάρια.
Αλιεύεται με παραγάδι. Το κρέας του είναι εύγεστο και είναι ιδανικός για
ψαρόσουπα.
... ΣΥΝΕΧΕΙΑ |
Λέγεται και ασκάθαρος και βαζιούνο, συγγενεύει με το σπάρο, το σαργό, το μελανούρι.
Μήκος: 45 εκ.
Χρώμα: σκούρο μολυβί, κοιλιά πιο ανοιχτή, στα πλευρά μακρουλές σταχτογάλαζες ή γαλαζόμαυρες γραμμές.
Το κεφάλι μικρό, το μέτωπο κυρτό, τα μάτια μεγάλα, στόμα πολύ μικρό με πολλές σειρές λεπτούς κοπτήρες, χωρίς τραπεζίτες.
Τα σκαθάρια είναι ερμαφρόδιτα, περνούν από στάδιο θηλυκό,
σε αρσενικό. Την εποχή που ζευγαρώνουν διαφέρουν πολύ. Τ’ αρσενικά
έχουν πολύ ψηλή ράχη και σώμα πολύ στρογγυλό, το μέτωπο απ’ το πλάι
φαίνεται σα βαθουλωμένο, το βασικό χρώμα τους ζωηρεύει και μια ταινία
γαλαζοπράσινη λάμπει ανάμεσα στα μάτια τους. Τα πτερύγια έχουν επίσης
χρώμα γαλάζιο ή απαλό μενεξεδί, η ουρά καταλήγει σ ... ΣΥΝΕΧΕΙΑ |
Ψάρι της οικογένειας των περκιδών, που υπάγεται στους νεοπτερύγιους
οστεϊχθύες. Ζει στα νερά ποταμών και λιμνών και είναι γνωστή με το
κοινό όνομα "πρικί". Το επιστημονικό όνομά της είναι "perca
fluνiatilis". 
Το μήκος του σώματός της κυμαίνεται συνήθως από είκοσι μέχρι τριανταπέντε εκατοστά και το βάρος της
από δύο μέχρι τρία κιλά.
Οι πέρκες που ζουν στις λίμνες είναι πιο πλατιές και πιο βαριές από τις πέρκες που ζουν στους ποταμούς.
Το βραγχιοκάλυμμά της έχει μία μυτερή προεξοχή στραμμένη προς τα πίσω.
Όπως όλα τα είδη της οικογένειας των περκιδών,
η πέρκα έχει δύο ραχιαία πτερύγια. Το σώμα της καλύπτεται από μικρά λέπια,
που είναι προσκολλημένα στερεά και αφαιρούνται δύσκολα.
Έχει χρυσοπράσινο χρώμα και κατά μήκος του σώματός της υπάρχουν από έξι μέχρι οκτώ εγκάρσιοι σκουρόχρωμοι
δακτύλιο... ΣΥΝΕΧΕΙΑ |
Το Γοφάρι ή λουφάρι είναι η κοινή ονομασία του ψαριού που το επίσημο όνομά του είναι Λιχία η Αμία ή Τεμνόδος ο πηδηκτής (Pomatomus saltatrix). Συγγενεύει με το Σαβρίδι και το μαγιάτικο. Είναι ένα μεγάλο ψάρι που ζει στην ανατολική Μεσόγειος Θάλασσα . Το μήκος του φθάνει και τα 2 μέτρα και το βάρος του τα 50 κιλά. Το σώμα του είναι πλακωτό και μακρουλό, έχει χρώμα μολυβί και γαλαζοπράσινη ράχη, ασημόλευκη κοιλιά και με μια χαρακτηριστική έντονα μαύρη γραμμή από το κεφάλι μέχρι την ουρά, που σημειωτέον σβήνει μόλις ψοφήσει το ψάρι. Μπροστά από το ραχιαίο πτερύγιο φέρει 6 αγκάθια. Το στόμα του φθάνει μεχρι πίσω από τα μάτια του. Το κεφάλι του φθάνει το 1/3 του σώματός του. Είναι αδηφάγο ψάρι και ζει μακρυά από τις εκβολές ποταμού, συνηθέστερα στο πέλαγος. Στις ακτές πλησιάζει την Άνο... ΣΥΝΕΧΕΙΑ |
 Ψάρι που ανήκει στα μυραινοειδή. Το επιστημονικό του όνομα είναι
μύραινα η ελένη. Έχει παρδαλά χρώματα, γλοιώδες και πλαδαρό σώμα χωρίς
λέπια και πτερύγια στο στήθος και μοιάζει με φίδι. Το κεφάλι του είναι
μικρό και σουβλερό και έχει δόντια μυτερά και σαρκοβόρα σαν θηρίου και
πολύ άγρια όψη. Ζει σε βραχώδη μέρη και σε άγριες λόχμες του βυθού,
αλλά και στα ήσυχα νερά της παραλίας. Είναι πολύ επιθετικό και
επικίνδυνο ψάρι, ο φόβος των ψαράδων. Το αίμα του είναι τοξικό, αλλά
χάνει τις τοξικές του ιδιότητες με το ψήσιμο. Γίνεται νόστιμη σούπα.
|
 Ψάρι της υποτάξεως των Βελονομόρφων, που οφείλουν το όνομά τους στο
τυπικό βελονοειδές ρύγχος τους. Το σώμα τους είναι σχεδόν κυλινδρικό
και λεπτό, σκεπασμένο με πρασινωπά λέπια στη ράχη και ασημένια στην
κοιλιά. Το ώριμο μπορεί να φθάσει σε μήκος 75 εκ. και χαρακτηρίζεται
από τους ελιγμούς που κάνει πηδώντας έξω από το νερό. Ζει κατά
προτίμηση στη Μεσόγειο και την Ερυθρά Θάλασσα και κατά μήκος των
ευρωπαϊκών ακτών του Ατλαντικού και ψαρεύεται για το νόστιμο κρέας της. |
 Κοινό όνομα για το γένος ψαριών που ανήκουν στην οικογένεια των
σπαριδών, της τάξης των περκόμορφων, της κλάσης των οστεϊχθύων. Το πιο
γνωστό είδος έχει το επιστημονικό όνομα "χρύσοφρυς ο επίχρυσος". Την
ονομασία "χρύσοφρυς" (δηλ. με χρυσά φρύδια) την πήρε από τους
χρυσίζοντες κύκλους που έχει γύρω στα μάτια του.
Το ψάρι αυτό έχει ποικίλα λαμπρά χρώματα, τα οποία όμως
χάνονται όταν βγει από το νερό. Το μήκος του σώματός του φτάνει τα
50-60 εκ. και το βάρος του 4-6 κιλά. Το σχήμα του σώματός του είναι
ωοειδές. Ζει στη Μεσόγειο και στον Ατλαντικό. Το κρέας του είναι
νόστιμο, γι` αυτό ψαρεύεται συστηματικά. Στην Ελλάδα αφθονεί σε όλα τα
πελάγη και ιδιαίτερα στη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου. |
 Θαλασσινό ψάρι της οικογένειας των λαβριδών. Έχει μήκος 22 εκ. περίπου
και ζει στη Μεσόγειο θάλασσα σε βάθος 200 - 400 μ. Λέγεται και
"παπαγάλος της θάλασσας". Έχει χρώμα σταχτογάλαζο στη ράχη και τα
πλευρά και ασημί στην κοιλιά. Τα μάτια του είναι μεγάλα, το δεύτερο από
τα τρία ραχιαία πτερύγια μικρότερο από τα άλλα δύο και η πλευρική
γραμμή είναι ευθεία.
|
 Η παρουσία της ξεκινάει από τις αρχές της άνοιξης και φθάνει μέχρι και
το τέλος του Δεκεμβρίου με σταδιακό όμως σπάσιμο των κοπαδιών μετά τα
μέσα του Νοέμβρη, οπότε υπάρχει και μια τελευταία εντυπωσιακή
συγκέντρωση τέτοιων ψαριών στα παράκτια ρηχά κομμάτια. LITHOGUATHUS
MORMYRUS είναι το επιστημονικό όνομα της μουρμούρας. Το επίμηκες και
ωοειδές σώμα της έχει μήκος 20-30 εκατοστών με μυτερό ρύγχος και
σαρκώδη χείλη, το στόμα αρκετά ανεπτυγμένο και μάτια μικρά τοποθετημένα
ψηλά στο κεφάλι, το οποίο είναι μεγάλο σε σχέση με το σώμα της. Έχει
χρώμα ασημόγκριζο με 10-20 σκούρες κάθετες ραβδώσεις. Η ράχη είναι
γκρι, τα πλευρά ασημί και η κοιλιά άσπρη. Θα την συναντήσουμε κρυμμένη
μέσα στις μικρές θολούρες που δημιουργεί σκάβοντας την άμμο για τους
αγαπημένους της μεζέδες: μικρά ψάρια και καρκινοειδή. Τις πρώτες ζεστές
μέρες της άνοιξης θα έχουμε την ευκαιρία να την συναντήσο... ΣΥΝΕΧΕΙΑ |
 Γένος χιτωνόζωων της οικογένειας των σαλπιδών της συνομοταξίας των
χορδωτών. Είναι θαλάσσια ζώα με κυλινδρικό και διαφανές σώμα, μήκους
από 1 μέχρι 15 εκ. Επιπλέον στην επιφάνεια των θερμών θαλασσών κυρίως,
υπάρχουν όμως και στη Μεσόγειο αρκετά είδη. Το μπροστινό τμήμα του
σώματός τους καταλαμβάνεται από μια ευρεία φαρυγγική κοιλότητα, που
επικοινωνεί με δύο βραγχιακές σχισμές. Με ρυθμικές συστολές των
τοιχωμάτων του σώματος μπαίνει και βγαίνει το νερό και οι οργανικές
ουσίες που περιέχονται παραλαμβάνονται από το πεπτικό σύστημα.
Η αναπαραγωγή γίνεται με εκβλάστηση και με έμφυλο τρόπο εναλλάξ.
Παρόλο που οι σ. δε φωσφορίζουν όσο άλλα θαλειοειδή, όταν
βρίσκονται συγκεν... ΣΥΝΕΧΕΙΑ |
 Συναγρίδα. Κοινή ονομασία περκόμορφων ιχθύων του είδους Dentex dentex της οικογένειας των σπαριδών
Το
ψάρι αυτό είναι διαδεδομένο στη Μεσόγειο και στον ανατολικό Ατλαντικό
από τη Μεγάλη Βρετανία μέχρι τις Κανάριους νήσους. Έχει επιμηκές,
πλευρικά πεπιεσμένο σώμα και φτάνει σε μήκος το 1 μέτρο. Η ράχη του
εμφανίζει καστανές και γαλαζωπές αποχρώσεις, ενώ τα πλευρά και η κοιλιά
του είναι αργυρόχρωμα. Το κεφάλι του είναι σχετικά μεγάλο και φέρει
προεξέχοντα μάτια. Τα μπροστινά του δόντια είναι ισχυρά και ορατά όταν
το στόμα είναι μισόκλειστο. Το ενιαίο ραχιαίο πτερύγιο, φέρει αγκαθωτές
ακτίνες και ουραίο διχαλωτό. Η συναγρίδα είναι σαρκοφάγο ψάρι και
τρέφεται κυρίως με μικρότερα ψάρια καθώς και καρκινοειδή και μαλάκια.
Ζει κοντά στο βυθό και συνήθως σε βάθος μικρότερο απ... ΣΥΝΕΧΕΙΑ |
Βασίλειο: Ζώα (Animalia)
Φύλο: Χορδωτά (Chordata)
Κλάση: Ακτινοπτερύγιοι (Actinopterygii)
Τάξη: Περκόμορφα (Perciformes)
Οικογένεια: Σερρανίδες (Serranidae)
Υποοικογένεια: Επινεφελίνες (Epinephelinae)
Γένος: Epinephelus
Είδος: Epinephelus aeneus
Μέγιστα μεγέθη: Μπορεί να φτάσει τα 25 kg σε βάρος και τα 120 cm
σε μήκος. Ως μέγιστη ηλικία θεωρούνται τα 17 χρόνια. Επιστήμονες βρήκαν
ότι ένα ψάρι 9,7kg είναι περίπου 8 χρονών στα αιγυπτιακά νερά.
Εξωτερικά χαρακτηριστικά: Το χρώμα της σφυρίδας είναι
χαρακτηριστικό: πράσινο σκούρο προς χάλκινο κάποιες φορές καθώς και
καφέ σκούρο. Κάθετα στο σώμα μιας ενήλικης σφυρίδας, δημιουργούνται 4-5
ραβδώσεις γκρι ή σε διάφορες αποχρώσεις του πράσινου. Έχει
χαρακτηριστικό βαθύ-πράσινο χρώμα ματιών και το ουραίο πτερύγιο του
ψαριού είναι στρ... ΣΥΝΕΧΕΙΑ
|
 Κοινή ονομασία ψαριού, του γένους μελάνουρος, της οικογένειας των
σπαριδών. Οφείλει το όνομά του στη μαύρη βούλα που έχει στην ουρά του.
Είναι ψάρι κοινό στις ελληνικές θάλασσες, όπου αλιεύεται για το νόστιμο
κρέας του. Το συνηθισμένο μήκος του είναι 15 εκ., αλλά συχνά φτάνει τα
25 εκ. Το χρώμα της ράχης του είναι βαθυγάλανο μέχρι καστανό, ενώ του
υπόλοιπου σώματος σταχτί - ασημί με αρκετές σκούρες γραμμές κατά μήκος
και μία μαύρη κηλίδα πάνω από τη βάση της ουράς. Το επιστημονικό του
όνομα είναι ομπλάτα η μελάνουρη.
Το μελανούρι (oblada melanura) είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα ψάρια
των ελληνικών θαλασσών. Το σώμα του είναι συμπιεσμένο με σιλουέτα
μακρόστενη, έχει χαρακτηριστικά μεγάλα μάτια και σχεδόν μελανόχρωμη
κηλίδα στην αρχή της ουρά του. ... ΣΥΝΕΧΕΙΑ |
|
